De Liefste
Bij Matteüs 3,13-17
Verhaal
Kleine Jesse zei soms tegen zijn mama: ‘Je bent de liefste mama van de hele wereld.’
‘En ik dan?’ vroeg zijn vader.
‘Jij bent de liefste papa van het heelal,’ zei Jesse dan. En dan zeiden ze: ‘Jesse, jij bent de liefste die we hebben.’
Jesse vond dat een beetje flauw, want ze hadden alleen maar hem. Hij dacht er weleens aan wat er zou gebeuren als hij een broertje kreeg, of nog erger, een zusje. Misschien was die dan wel de liefste!
‘Nee, jonkie, het is echt waar,’ zei mama. ‘Toen jij gedoopt bent, moesten we iets voorlezen wat we bedacht hadden. Toen hebben we gezegd: Dit kindje is het liefste dat wij van God gekregen hebben.’
‘O,’ zei Jesse, ‘maar als ik nou een broertje had gehad, of eh, tien broertjes.’
Mama moest lachen. ‘Ik moet er even niet aan denken,’ zei ze, ‘maar ik denk dat ze allemaal de liefste zouden zijn.’
‘Papa,’ vroeg Jesse, ‘kan dat: dat iedereen de liefste is?’
‘Lijkt me lastig,’ zei papa, ‘maar waarom niet?’
‘Maar als er nou eens een heel vervelende bij is, die je achter het behang wilt plakken, is die dan toch de liefste?’ probeerde Jesse.
‘Goede vraag,’ zei papa, ‘maar toch moet je af en toe zeggen: jij bent de liefste. Wie weet is dat vervelende kind dan op een dag weer lief. En in elk geval weet hij dan dat wij hem óók de liefste vinden.’
Jesse was een tijdje stil. Toen zei hij: ‘Ik vind jullie allebei héél lief, ook als ik een beetje vervelend ben.’
Vraag
Kan dat, denk je, dat als een vader en moeder tien kinderen hebben, ze die alle tien de liefste vinden?
