Basis

Een dubbel halleluja

Kun je het woord ‘halleluja’ (dat letterlijk: ‘prijst de Heer’ betekent en alleen in de psalmen voorkomt) gebruiken in totaal verschillende situaties? Om God te eren én als uitroep na een ervaring van liefde en seks? Dat kan volgens het hier besproken lied van de Canadese zanger en dichter Leonard Cohen. Cohen gaf het voor het eerst uit in 1984 op zijn album Various Positions, een titel die overigens al net zo dubbelzinnig is als dit nummer. Naar eigen zeggen zou Cohen twee jaar nodig gehad hebben om deze tekst te schrijven. Inmiddels zijn er meer dan honderd versies van

Wellicht ook interessant

Foto van Chris Fictoor, die een donker jasje en donkere trui draagt en zijn handen als een dakje tegen elkaar houdt

Basis

“De plaats waarop je staat is heilige grond”

Het is honderd jaar geleden dat Rainer Maria Rilke overleed. Ter gedachtenis aan de Duitse dichter voert kerkmusicus, componist en karmeliet Chris Fictoor (1948) op 21 november 2026 in De Nieuwe Kerk in Groningen voor het eerst zijn oratorium ‘Vensters op Rilke’ uit. Maar wie is Chris Fictoor? Zijn generatiegenoten zullen hem wellicht kennen van de krantenkoppen uit de jaren negentig: ‘Conservatoriumdirecteur gaat het klooster in’. Maar hij was ook een van de componisten van het ambitieuze vertaalproject Psalmschrift, dat in 2024 werd afgerond. Krina Huisman ging met Chris in gesprek over de rol van muziek, leiderschap en spiritualiteit in zijn leven.

Handen van dichtbij die harp aan het spelen zijn

Basis

Waar woorden tekortschieten, begint de muziek

Al duizenden jaren speelt muziek een centrale rol in het geloofsleven van mensen. Als we naar de Bijbel kijken, geldt dit in het bijzonder voor de psalmen. Ze zijn niet geschreven als teksten om stil voor onszelf te lezen, maar als liederen om te zingen met elkaar.

Een zwart-wit foto van een concert, met een drumstel op de achtergrond en op de voorgrond het teken van metalmusic: pink en wijsvinger in de lucht.

Basis

Metal in de stad van God

De frikandellen in de jeugdruimte van de kerk werden net uit de frituurpan gevist, toen ik ergens aan het begin van deze eeuw een gebrand cd’tje toegeschoven kreeg van een Amerikaanse metalband: P.O.D. Omdat ik 14 was – en daarmee zoekende naar elke mogelijke identiteit – zette ik thuis de plaat aan, en was voorgoed verkocht. Niet alleen aan P.O.D. maar aan het hele metal-genre. Wat ik nog niet wist, is hoe gevoelig dat lag in de christelijke wereld…