Een nieuw zelfrespect, geworteld in Christus – door Naghmeh Abedini Panahi
De mensen onder ons die mishandeling hebben doorstaan, klampen zich vaak vast aan wat vertrouwd is, ongeacht de schade die ze daardoor oplopen. Ik ben dankbaar dat ik, gezien alles wat ik heb doorgemaakt, niet in leven ben gebleven. Mijn oude ik moest sterven zodat ik vrij kon zijn om een nieuw iemand te worden – zoals God me had bedoeld:
Welnu, dit zegt de HEER,
die jou schiep, Jakob, die jou vormde, Israël:
Wees niet bang, want Ik zal je vrijkopen,
Ik heb je bij je naam geroepen, je bent van Mij!
Toen ik er net achter was gekomen dat Saeed was gevangengezet in Iran, vond ik het wreed van God om nog meer onrust toe te voegen aan mijn leven. Ik besefte niet dat ik, in mijn worsteling om Saeed vrij te krijgen uit die gevangenis, ook zelf werd bevrijd – op de manier waarop een vlinder zich uit zijn cocon bevrijdt. Die worsteling moest plaatsvinden zodat ik kon vliegen. God maakte me door die worsteling sterker, om me te bevrijden van alles wat me in zijn macht hield.
Door ieder gevecht ontdekte ik dat mijn verleden niet bepaalt wie ik ben. Mijn successen, mijn mislukkingen, mijn huwelijk, mijn scheiding, mijn cultuur, mijn burgerschap, mijn taal, mijn roeping of wat andere mensen over me denken – niet een van die dingen bepaalt wie ik ben. Zelfs hoe ik over mezelf denk kan niet bepalen wie ik ben. Alleen God bepaalt wie ik ben.
Schade herstellen
Dat ik deze waarheid ging inzien, en een fundamentele verandering in mijn manier van denken ervoer, was een proces waarbij ik mijn verleden losliet en mijn misplaatste houdingen en waarden opgaf. Dat proces besloeg een lange periode, waarin ik herstelde van de schade die was ontstaan door misbruik, en waarin er een valse identiteit van me werd afgenomen zodat ik mijn ware identiteit kon vinden in God.
Mijn angsten overleefden het niet – maar geloof en hoop namen hun plaats in.
Mijn lage zelfbeeld overleefde het niet – maar er ontstond een nieuw zelfrespect, geworteld in Christus.
Mijn oude, aardse dromen overleefden het niet – maar ze maakten plaats voor Gods eeuwige dromen.
De leugens overleefden het niet – maar Gods waarheid hield stand.
Mijn verhaal is nog niet afgelopen. God blijft eraan schrijven terwijl ik loslaat wat me tegenhoudt en op Hem vertrouw, wat er ook gebeurt. Hij is mijn anker. God heeft alle wendingen en al het leed in mijn leven gebruikt zodat ik kon groeien, zowel geestelijk als persoonlijk – ten behoeve van zijn kerk en van zijn glorie. En daarvoor ben ik dankbaar!
Dit is mijn verhaal, maar diezelfde waarheden kunnen ook jou vrijheid brengen: ‘U zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u bevrijden.’
Naghmeh Abedini Panahi is spreker, bijbelleraar en directeur van de Tahrir Alnisa Foundation (TAF), een organisatie die misbruikte vrouwen helpt ontsnappen uit en herstellen van religieus gemotiveerd geweld.
Je las een fragment uit het boek Wat niemand zag. Dit is het indrukwekkende levensverhaal van Naghmeh Abedini Panahi. Naghmeh krijgt een islamitische opvoeding, maar komt onverwachts tot geloof en trouwt met Saeed Abedini, predikant van een Iraanse ondergrondse kerk. Als Saeed in de gevangenis belandt, zet Naghmeh alles op alles om haar man vrij te krijgen. Maar als ze besluit de vreselijke waarheid over haar man te delen, wordt ze door voormalige aanhangers in de steek gelaten. Nu zet Naghmeh zich in voor vrouwen die te maken hebben met misbruik.
Het verhaal van Nagmeh is het verhaal van een gewoon moslimmeisje dat door God wordt gered en door Hem wordt gebruikt om Zijn evangelie te verkondigen. Het is een verhaal over vervolging, misbruik, ongewenste echtscheiding en Gods verbazingwekkende genade door dit alles heen.
Naghmeh Abedini Panahi, Wat niemand zag. Heel worden na vervolging, bedrog en misbruik. Uitgeverij: KokBoekencentrum, Utrecht, 2024. 208 pp. €24,99. ISBN 9789043541237
