Those were the days. We lazen Bijbel in de Verdeutschung van Martin Buber en Franz Rosenzweig en we ontdekten dat engelen eigenlijk boden waren. Wat een opluchting dat ze hun vleugels verloren en hun braaf-burgerlijke blik. En theologisch, dat de aandacht weer uitging naar wat ze zeiden, naar het woord van God, en niet naar al die poespas. Soms zei iemand: Lees maar, het zijn gewoon mensen, nee, het zijn mensen. God is van de participatiesamenleving. Hij stuurt de buurvrouw of zoonlief. En wij waren van de Hebreeuwse Bijbel, dus de Griekse Bijbel kreeg de schuld van dit eeuwenlange misverstand,
Het volledige artikel lezen?
Dit artikel is voor Basis-leden.
Log in en lees verder. Nog geen lid?
Al vanaf € 5,83 per maand heb je toegang tot dit artikel en veel meer op Theologie.nl.
InloggenLid worden