Menu

Premium

God. Biografie van een overlever

Als God “ik” zegt…

Levensverhalen

Levensverhalen zijn een populair genre. Op 16 januari uitte columnschrijver Ephimenco in Trouw zelfs de klacht dat het nieuwe jaar al weer werd overdekt met de levens verhalen van recent overleden beroemheden. Maar ook biografieën van wat minder bekende Nederlanders verschijnen met regelmaat in de krant en daarin komt vaak ook iemands worsteling met een ‘christelijke opvoeding’ aan de orde. Geloof en kerk werden kennelijk ooit in iemands leven ervaren als een stevig blok waarheden of leef regels met als gevolg dat iemand daar in zijn leven wat mee moest: meedragen of uit de weg gaan. Houd ik het uit met God? Of niet? En als het antwoord ‘nee’ was, ging meestal ook de Bijbel dicht, want die werd ervaren als onderdeel van datzelfde massieve blok waarheden. Over dat automatisme moeten we het hebben.

Bij het doorwerken van heel veel oudtestamentische teksten om ze taalkundig te analyseren en dan op te nemen in onze tekstdatabank, viel het me op hoe vaak God in de teksten biografisch of autobiografisch spreekt. En op die manier uiting geeft aan zijn ervaringen, emoties, reacties of teleurstellingen in zijn omgang met mensen. Het zijn niet alleen geboden, oordelen of beloften, die God uitspreekt. Wat namelijk ook opvalt is dat er heel verschillende situaties zijn waarin Gods reacties worden genoemd, of waarin God zelf hardop nadenkt over zijn eigen reacties. Dan lees je in feite Gods zelfreflectie over zijn eigen biografie met mensen.

Lees verder

Wellicht ook interessant

Nieuwe boeken