Premium

Hellup!

Bij Lucas 18,1-8

Verhaal

Gera woont aan de rand van het dorp. Met haar man kan ze net rondkomen van een kleine boerderij met twee koeien, vijf schapen en tien kippen. Maar hun grootste schat is hun drie kinderen. Die halen hen iedere morgen weer uit hun zorgen met hun vrolijke snoetjes.

Maar op een dag gebeurt er iets verschrikkelijks. De burgemeester geeft een feest en na afloop rijdt de notaris, die wel tien glazen wijn op heeft, ineens met zijn auto de man van Gera dood. Gera is kapot van verdriet en de drie kindertjes klemmen zich snikkend aan haar vast.

Na de begrafenis gaat ze naar de rechter. ‘Dat gaat toch zomaar niet, een ander mens dood rijden,’ zegt ze tegen de rechter. Maar de rechter is een goede vriend van de notaris. En hij zegt tegen Gera: ‘Uw man heeft pech gehad, mevrouwtje. Gewoon op het verkeerde moment op de verkeerde plaats.’ Daar kan ze het mee doen.

Nu heeft de burgemeester juist bedacht dat de rondweg om het dorp er eens moet komen. Precies over het erf van Gera. Haar boerderijtje moet afgebroken worden. ‘Waar moet ik dan heen?’ roept ze vertwijfeld. ‘Ja, dat weet ik ook niet,’ zegt de burgemeester. ‘Maar het staat nu eenmaal in het bestemmingsplan.’ Verdrietig klaagt Gera haar nood bij de dominee. ‘Vooral maar veel bidden, Gera,’ zegt de dominee.

Als een geslagen hond keert ze naar huis terug. Dan opeens is voor haar de maat vol. Ze melkt de koeien, voert de schapen, brengt haar kinderen naar bed. En dan trekt ze haar jas aan. En ze loopt door het dorp heen en weer en schreeuwt: ‘Hellup! Hellup!’ Niet een kwartier, niet een uur, maar de hele nacht. Niemand in het hele dorp doet nog een oog dicht. De mensen roepen: ‘Dit moet ophouden. Rechter, doe er in hemelsnaam wat aan!’ En nu moet hij wel.

Er komt een gerechtelijke uitspraak: Gera mag in haar boerderij blijven. En de notaris moet levenslang Gera genoeg betalen, dat ze ervan kan bestaan samen met haar kinderen.