Het is vol vlinders om ons heen

In deze rubriek licht Marleen Hengelaar een kunstwerk uit, dat raakt aan de actualiteit van het kerkelijk jaar. We zijn nu in de periode van zomer en herfst, waarin we met de opdracht leven om ‘uit te vliegen’ en Gods goede nieuws te verkondigen.

Over dit schilderij van de Georgische kunstenares Anna Mgaloblishvili ligt een warme gloed. Het zachte licht van de ondergaande zon speelt over de berg in de achtergrond en werpt zijn oranje stralen over het water, het gras en het gezicht en handen van de man.

Centraal op het schilderij staat een man met grote gevoelige handen. Op zijn handen is een kleine gele vlinder neergestreken. Vol aandacht kijkt hij naar dit onverwachtse geschenk uit de hemel. De kunstenares vertelt dat haar tijdens het schilderen opeens het volgende gedichtje te binnen schoot:

The yellow butterfly has flown over my shoulder
It means that you have thought of me again… probably…

Ook al wist ze niet precies waarom, ze wist dat ze een vlinder moest schilderen in de handen van de man. Het geeft dit werk iets poëtisch, alsof we te doen hebben met een klein gedichtje in verf.

De vlinder is van oudsher een symbool voor de opstanding. Dit kwetsbare wezentje groeit in het verborgene, opgesloten in de donkere en benauwde ruimte van een cocon. Maar als de rups volgroeid is, slaat hij zijn vleugels uit en vliegt bevrijd en in geheel nieuwe gedaante het weidse luchtruim binnen als een dartel teken van nieuw leven. Zo ging ook Jezus door de cocon van wereld en dood heen om ons voor te gaan in de transformatie in een verheerlijkt lichaam.

Ook wij ontvangen soms vluchtige tekenen van Gods nabijheid

Onverwachtse tekenen

De ogen van de man drinken dit teken van nieuw leven dat op zijn vingertoppen is neergedaald in, alsof hij dit bijzondere moment voorgoed in zijn geheugen wil griffen. Een paar tellen later zal de vlinder immers weer uit het zicht verdwenen zijn.

Ook wij ontvangen soms vluchtige tekenen van Gods nabijheid. Soms weten we niet of we onze ogen moeten geloven, net als de schrijver van het gedicht. Ik wil echter net als de man op het schilderij deze kleine knipogen uit de hemel zien en koesteren.

Afgezien van de warme stralen van de zon is de lucht gevuld met donkere en onrustige zwarte, witte en rode strepen vol dreiging. De vlinder is als een boodschapper van hoop op momenten van moeite en verdriet. Als we goed kijken, zien we dat er nog meer vlinders door de lucht heen schieten. God komt tot ons in allerlei onverwachtse tekenen. Laten we onze ogen openhouden: het is vol vlinders om ons heen.