Geloof

We spreken over het oude en het nieuwe normaal. Tim Vreugdenhil verkent een aantal theologische notities bij dat laatste: een verrassend essay over open deuren.

In 2019 besloot emeritus predikant Wim Jansen een jaar lang te schrijven over zijn leven met God, niet wetend dat in dat jaar bij hem ongeneeslijke kanker zou worden geconstateerd. […]

Naar aanleiding van het recente onderzoek dat door Nederlandse kranten onder leden en ex-leden van de rooms-katholieke kerk werd gedaan, schreef ik een opiniestuk waar ik veel reacties op kreeg. Mijn pleidooi: Katholiek-zijn kun je alleen maar autonoom. Het staat voor een levenshouding die juist verschil in mening mogelijk maakt. Terecht de vraag: wat bedoel ik met die houding en die autonomie?

‘Heb God lief en uw naaste als uzelf.’ Ware woorden. Maar wie is mijn naaste? Het draait in de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan om een andere vraag: of jij naaste wilt zijn van een ander die voor dood langs de weg ligt.

In de periode tussen Kerst en de veertigdagentijd wordt in de kerk meestal bijzondere aandacht geschonken aan het leven van Jezus. Er wordt gepreekt en verteld over verhalen uit de evangeliën. Wat heeft Jezus allemaal gedaan en wat betekent dat voor ons leven? Maar wat weten we eigenlijk over Jezus? Vrijwel niets!

Tijdens een reünie van zijn oude school komt Nathan een oud-docent tegen. ‘Kent u me nog na al die jaren?’ ‘Sorry, nee. Je moet me even helpen.’ ‘Nathan.
Ik heb u in de derde en vierde klas gehad. Ruim tien jaar geleden.’ ‘Nu je het zegt, herken ik je weer. Wat is er van jou geworden?’ En dan vertelt Nathan dat hij ook docent is geworden, omdat hij hem zo inspirerend vond. Hij had ontdekt hoe groot de invloed is die je als leraar op leerlingen kunt hebben.

Wat is de plek van het christelijk geloof op de markt van welzijn en geluk? Is het een kraampje als willekeurig elk ander kraampje met ongeveer dezelfde spullen? Of kun je daar iets krijgen dat nergens anders wordt aangeboden? Over zulke vragen gaat het.

De laatste 10 à 20 jaar zijn er in ons land heel wat nieuwe religieuze leefgemeenschappen gekomen. Dat maakt nieuwsgierig: waarom een leefgemeenschap? hoe leven de mensen daar? welke religieuze beleving of – uiting kenmerkt hen? Hier een verhaal ‘van binnen uit’

Loes gaat op kerstavond op pad om kerstlampjes te halen. Onderweg komt ze iemand tegen, wiens vrouw gaat bevallen: “Mag ik je telefoon lenen?” –”Tuurlijk!” Maar ja, de man heeft haast, en neemt de telefoon mee. Gelukkig kunnen haar dierenvrienden de weg naar huis wijzen…