Opinie

Denken in doelgroepen is alomtegenwoordig in allerlei sectoren, profit en non-profit. Doelgroepen in beeld hebben is nuttige basiskennis. Je moet weten wie je voor je hebt voor een doeltreffende aanpak. Ook als predikant heb ik daar wat van mee. Als ik ergens als gastvoorganger ga komen, vraag ik vooraf aan de contactpersoon: wie komen er zoal bij jullie in de kerk: hoogopgeleiden, ouderen, gezinnen, mensen van andere culturen, vluchtelingen? En wat voor strekkingen zijn er bij jullie vertegenwoordigd: reformatorischen, evangelischen, vrijzinnigen, midden-orthodoxie? Oh ja, ook kerkelijk hebben we véél “soorten mensen”. Daar wil je rekening mee houden, toch?

Ze zijn altijd online, vragen AI om advies over hun mentale gezondheid en lopen regelmatig protesterend door de straten: Generatie Z of Gen Z. Het gaat om jongeren die tussen 1996 en 2012 zijn geboren, in een wereld getekend door crises. Hoe gaan ze hiermee om? Met welke ideeën en vragen lopen ze rond? Aan het einde van het schooljaar daagt Yanniek van der Schans, docent levensbeschouwing, haar klas uit om een levensles te formuleren en is verrast met het resultaat. 

Wij verlangen naar levende heiligen. Naar mensen die zichzelf wegcijferen, die altijd beschikbaar zijn en zichtbaar leven vanuit een roeping die groter is dan henzelf. Maar, zodra iemand in dat beeld past, stellen we ongemerkt minder vragen. Het aureool neemt het over van de kritische blik. Dat is niet alleen een psychologisch mechanisme, aldus Kelly Keasberry, maar het is ook een theologisch probleem.

In zijn loopbaan als mental coach bij Belgische voetbalploegen zoals Club Brugge, Standard, Antwerp en nu RC Genk heeft Rudy Heylen al veel gelovige voetballers begeleid. Uit alle werelddelen en van verschillende religies. Tijdens het wereldkampioenschap voetbal in de Verenigde Staten, Canada en Mexico ziet hij sommige van ‘zijn’ voetballers op het veld rondlopen en denkt hij weleens terug aan hun gesprekken. Hoe kijkt hij, die zelf gelovig is, aan tegen voetbal en religie?

Eindelijk! Een opluchting voor velen: conversietherapie is nu toch echt bij wet verboden. De wet is aangenomen met een duidelijke meerderheid en dat betekent dat wat in de volksmond ook wel ‘homogenezing’ wordt genoemd nu strafbaar is. Iemand mag niet onder dwang trachten iemands seksuele voorkeur of genderidentiteit te veranderen. Dat ik gevraagd ben af en toe een bijdrage te leveren aan de rubriek ‘Opinie’ en dat ik met zo’n positieve boodschap mag beginnen, is wel uniek.

Samuel Wells, vicar van St. Martin-in-the-Fields in Londen en auteur van vijftig boeken over kerk-zijn en het belang van zijn-met, was weer even in Nederland. De aanleiding is zijn driejarige aanstelling als ‘visiting professor’ bij de Theologische Universiteit Utrecht. Ook zal hij bijdragen aan het trainingsprogramma voor kerkvernieuwing van de Protestantse Kerk Amsterdam. Krina Huisman ging namens Theologie.nl met hem in gesprek.

Een lichtflits doorklieft de hemel als een zwaard. Een seconde later volgt een daverende klap. Ik schiet rechtop in bed, weggerukt uit mijn dromen en verstijfd van schrik. Waar ben ik?

Nog voor ik het besef, flitst het licht opnieuw door de nacht. Bijna onmiddellijk gevolgd door een oorverdovend gedreun. Ik tast naar het lichtknopje, maar de lamp blijft uit. Onder mijn hoofdkussen vind ik mijn smartphone. Goddank. Het scherm licht op: 05.58 uur.

Door zijn vader, die predikant is, belandde het gezin van Velzen vanuit Nederland in België. Aron van Velzen, geboren in Groningen in 2001, studeert theologie, is bestuurslid van Ichtus en werkt als assistent-pastor met jongeren en jongvolwassenen bij zowel de AIPC (Antwerp International Protestant Church) als het ACF (Antwerp Christian Fellowship). Wonen doet hij in Antwerpen, met zijn vrouw Margret en hun dochtertje Anaya. Martine Meijers gaat met deze gedreven jonge christen in gesprek.

Onlangs was geestelijk verzorger in de krijgsmacht Erik Sengers op bezoek bij de Nationale Weerbaarheidstraining. Dit is een militaire basistraining, maar is dat terecht, vraagt Erik zich af. Is ‘weerbaarheid’ niet een veel breder begrip dat niet alleen door militaire vaardigheden kan worden ingevuld en ingeoefend? En zouden kerken niet ook een rol kunnen spelen in het bevorderen van weerbaarheid?