Opinie

Demonstraties zijn steeds nadrukkelijker aanwezig in het publieke debat. Op straat klinkt een krachtig ‘nee’ tegen onrecht, beleid en maatschappelijke ontwikkelingen. Maar draagt dat protest ook bij aan een vreedzamere samenleving? Universitair docent en predikant Bernd Hirschfeldt zet daar vraagtekens bij. Hoe gerechtvaardigd en goedbedoeld de strijd ook kan zijn, bestaat niet het risico dat tegenover elkaar komen te staan de maatschappelijke verharding juist versterkt?

De dominee loopt samen met de vader en zijn zoontje vanaf de aula naar het vers gedolven grafje. Twee keurig in het zwart geklede heren lopen voor hen uit, met een klein lichtblauw gekleurd kistje tussen zich in. Moeder ligt nog in het ziekenhuis.

De frikandellen in de jeugdruimte van de kerk werden net uit de frituurpan gevist, toen ik ergens aan het begin van deze eeuw een gebrand cd’tje toegeschoven kreeg van een Amerikaanse metalband: P.O.D. Omdat ik 14 was – en daarmee zoekende naar elke mogelijke identiteit – zette ik thuis de plaat aan, en was voorgoed verkocht. Niet alleen aan P.O.D. maar aan het hele metal-genre. Wat ik nog niet wist, is hoe gevoelig dat lag in de christelijke wereld…

De Nederlandse politiek zoekt al jaren naar manieren om de CO₂-uitstoot terug te dringen. Er worden warmtepompen gesubsidieerd, elektrische auto’s gestimuleerd en eindeloos discussies gevoerd over stikstof, vliegbelasting en rekeningrijden. Maar stel dat een van de effectiefste klimaatmaatregelen al drieduizend jaar in de Bijbel staat.

Fulco Timmers maakt zich zorgen. Terwijl hij AI eerst nog zag als een geavanceerde rekenmachine, blijkt het niet alleen een reflectie te zijn van de verlangens en de wil van diens programmeurs. AI-systemen zijn niet deterministisch en hun gedrag is niet volledig vast te leggen. Het is daarom naïef om te veronderstellen, betoogt Fulco, dat de plannen van AI samenvallen met onze eigen plannen – zoals ook onze plannen niet op één lijn zaten met die van onze Schepper.

Denken in doelgroepen is alomtegenwoordig in allerlei sectoren, profit en non-profit. Doelgroepen in beeld hebben is nuttige basiskennis. Je moet weten wie je voor je hebt voor een doeltreffende aanpak. Ook als predikant heb ik daar wat van mee. Als ik ergens als gastvoorganger ga komen, vraag ik vooraf aan de contactpersoon: wie komen er zoal bij jullie in de kerk: hoogopgeleiden, ouderen, gezinnen, mensen van andere culturen, vluchtelingen? En wat voor strekkingen zijn er bij jullie vertegenwoordigd: reformatorischen, evangelischen, vrijzinnigen, midden-orthodoxie? Oh ja, ook kerkelijk hebben we véél “soorten mensen”. Daar wil je rekening mee houden, toch?

Ze zijn altijd online, vragen AI om advies over hun mentale gezondheid en lopen regelmatig protesterend door de straten: Generatie Z of Gen Z. Het gaat om jongeren die tussen 1996 en 2012 zijn geboren, in een wereld getekend door crises. Hoe gaan ze hiermee om? Met welke ideeën en vragen lopen ze rond? Aan het einde van het schooljaar daagt Yanniek van der Schans, docent levensbeschouwing, haar klas uit om een levensles te formuleren en is verrast met het resultaat. 

Wij verlangen naar levende heiligen. Naar mensen die zichzelf wegcijferen, die altijd beschikbaar zijn en zichtbaar leven vanuit een roeping die groter is dan henzelf. Maar, zodra iemand in dat beeld past, stellen we ongemerkt minder vragen. Het aureool neemt het over van de kritische blik. Dat is niet alleen een psychologisch mechanisme, aldus Kelly Keasberry, maar het is ook een theologisch probleem.

In zijn loopbaan als mental coach bij Belgische voetbalploegen zoals Club Brugge, Standard, Antwerp en nu RC Genk heeft Rudy Heylen al veel gelovige voetballers begeleid. Uit alle werelddelen en van verschillende religies. Tijdens het wereldkampioenschap voetbal in de Verenigde Staten, Canada en Mexico ziet hij sommige van ‘zijn’ voetballers op het veld rondlopen en denkt hij weleens terug aan hun gesprekken. Hoe kijkt hij, die zelf gelovig is, aan tegen voetbal en religie?