Pastoraat

Jochen Klepper (1903-1942) was journalist en dichter in Duitsland. Zijn vader stond als predikant in de traditie van de Hernhutters. Misschien klinkt dit wel door in de titel van dit avondlied: ‘Ich liege, Herr, in deiner Hut’.

Iemand wordt opgenomen in een verpleeghuis. Er wordt door de verpleging gevraagd: ‘Wilt u praten? Zal ik een geestelijk verzorger sturen?’ Patiënt geeft aan gelovig te zijn en daar niets op tegen te hebben.

Op bezoek gaan bij mensen die vergeetachtig worden – het overkomt kerkelijke bezoekmedewerkers regelmatig. In dit artikel wordt geschreven over wat zich bij dementie afspeelt en hoe we daar het best op kunnen reageren. Nabijheid blijft van belang.

n veel pastorale gesprekken is de eigen dood een thema. Soms noodgedwongen: de pastorant is stervende of weet dat dat niet lang meer duurt. Mensen kunnen hier echter ook druk mee bezig zijn, terwijl ze geen idee hebben of hun levenseinde over twee, drie of tien jaar komt.

In de maand november is het in veel gemeenten gebruikelijk om te gedenken wie ons in geloven zijn voorgegaan. De kerk heeft daarvoor een dag opzij gezet: Allerheiligen, 1 november, of de zondag daarop volgend.

In het pastoraat is elkaar bij name kennen belangrijk. Lied 647 bezingt de belangrijke zaken van het leven die bij elkaar horen om mens te zijn voor Gods aangezicht: je naam, brood, gehoord worden en de naam van Adam.

Voor welke keuzes staat een pastor bij het gebruik van teksten en beelden in het pastorale gesprek? Wat zijn daarbij de kansen en de risico’s?

Elke dag worden vanuit onze kerkelijke gemeenten, overal in Nederland, mensen bezocht. Wordt er samen gesproken, gelachen, gehuild en gezwegen. Ouderlingen, bezoekwerkers, medegemeenteleden delen het leven, delen het geloof met elkaar.

In het pastoraal bezoekwerk komt regelmatig het dagelijks werk ter sprake. Mensen vertellen over het plezier dat ze eraan beleven. Of over de vragen en zorgen die zich rond het werk voordoen. Wat kun je als bezoeker op dit vlak betekenen?