Praktische theologie

De zesde landelijke pastorale dag op zaterdag 1 april aanstaande heeft als thema ‘Bewogen en betrokken, pastoraat met hart en handen’. Dat thema wordt in lezingen en workshops uitgewerkt. Deelnemers aan de dag kunnen kiezen uit dertig lezingen en/of workshops. Het Ouderlingenblad licht er hier drie uit.

Bakken hoort bij feestdagen zoals slingers erbij horen. Bij een feest hoort taart. Dat maakt van de feestdag iets bijzonders. Sommige vormen van gebak of brood zijn niet alleen feestelijk, maar vertellen ook op hun eigen wijze een verhaal. Denk bijvoorbeeld aan de palmpaasstok.

In Nederland studeren duizenden studenten aan Universiteit en Hogeschool. De kerken vinden het belangrijk om aanwezig te zijn in de wereld van het Hoger en Wetenschappelijk Onderwijs. Daarvoor stellen ze studentenpastores vrij om er voor studenten te zijn. Vragen rondom levensbeschouwing en geloof spelen een grote rol in hun werk.

Door het hele lied heen is het kind niet passief, maar actief. Het handelt zelf. Het laat zich vinden.

Hoe komt iemand van getraumatiseerd zwijgen tot publiekelijk spreken, en welke theologische beelden, noties en verhalen hebben we om deze ‘moed om te spreken’ te belichten, te bevestigen en te ondersteunen?

Een eenvoudige rondvraag langs de opleidingen voor predikanten en kerkelijk werkers leert dat het thema in de meeste curricula maar zijdelings aan de orde komt. Terwijl, daar ben ik van overtuigd, iedere pastor daar mee te maken heeft. Leren omgaan met grenzen is een professionele vaardigheid. Of dat nu jouw eigen grenzen zijn, of die van de ander. Hoe maak je werk van zo’n betrouwbare kerk?

In 1999 werden op de landelijke gezamenlijke synode van de toenmalige Samen-op-Wegkerken de nota’s Schuilplaats in de wildernis en Godsdienst en incest gepresenteerd. De problematiek van seksueel misbruik stond hoog op de agenda. Het is een opmerkelijk gegeven dat het klimaat waarbinnen misbruik kan gedijen, niet of nauwelijks veranderd is.

Na het leiden van een viering ergens eind 2017 stond ik als gastvoorganger bij de uitgang van het gebouw om de kerkgangers zoals gebruikelijk te groeten. Veel snelle handdrukken en een enkel kort woord. Eén vrouw keek me even aan en zei, terwijl ze me de hand schudde: “Fijn dat u niet sprak over de ‘gemeenschap van de Heilige Geest’.” Zonder in te houden liep ze verder, ze wilde het kennelijk alleen even kwijt. Ik meende te weten wat ze bedoelde, al kan ik achteraf alleen mijn eigen interpretatie geven.

In 1 Korintiërs 12 vergelijkt Paulus de gemeente van Christus met een menselijk lichaam. Net zoals in het lichaam de verschillende onderdelen elkaar nodig hebben, geldt dat ook in het kerkenwerk. Hoe kunnen pastorale en diaconale medewerkers met elkaar samenwerken?