Meditatie Johannes 2:1
‘En op de derde dag was er een bruiloft te Kana, in Galilea’ (Joh. 2:1)
Volgens de kerkelijke traditie wordt op de tweede zondag na de Epifanie, het feest van de verschijning van Jezus, het tweede hoofdstuk uit het evangelie van Johannes gelezen: de bruiloft te Kana. In mijn jonge jaren als predikant heb dit schriftgedeelte talloze malen ‘misbruikt’ voor een huwelijksdienst, gehouden in elk willekeurig jaargetijde, hartje zomer zelfs. Het bruidspaar verzocht mij dan te preken over de tekst: ‘En ook Jezus en zijn leerlingen waren ter bruiloft genodigd’. De toepassing lag voor de hand. Nu ik de geschiedenis van Kana nog weer eens opnieuw en aandachtig heb gespeld, kan ik mijn vroegere Kana-preken, ondanks mijn goede bedoelingen met het bruidspaar, niet anders kwaliceren dan als een exegetisch bedrijfsongeval. Het waren eendimensionale preken die de diepte en zeggingskracht uit het verhaal om zeep brachten. Met een natte vinger preken over dit stuk lukt mij niet meer. Want met het oor op de Schriften ga je ontdekken dat vrijwel geen woord in dit verhaal er zomaar staat. Het is bovendien geen relaas over een gelukkige dag van twee particulieren, de heer en mevrouw NN te K. Wie de bruid en de bruidegom zijn geweest, horen we niet eens. Ze zijn anoniem. Er staat dus iets anders op het spel, daar in Kana.
