Premium

Met de kinderen: Hoe doen ze dat toch?

Bij Johannes 14,8-17

Vooraf

Stel van tevoren een ‘krant’ samen met alleen maar goed nieuws (zie hieronder; bedenk zelf meer positieve berichten vanuit de geest van Pinksteren). Neem die krant mee.

Verhaal

In de kranten staat elke dag dat mensen slechte dingen doen: stelen, schieten, brandstichten, liegen. De buurman zegt ook altijd als hij de krant uit heeft: ‘Het is weer allemaal moord en doodslag in de wereld.’

Maar het gekke is, dat het meeste wel goed gaat, dat mensen van elkaar houden en veel voor elkaar doen.

Er was eens een koning die dat juist weleens wilde weten: hoe het kwam dat mensen in zijn land zo veel goede dingen deden en voor elkaar zorgden. Hij liet een groot onderzoek doen. Zou het aan de kleur van het haar liggen? Maar nee, mensen met blond haar waren net zo goed als mensen met donker haar. En ook krulletjes of steil haar maakte niks uit. Dunne of dikke mensen dan? Nee, ook dat maakte niks uit. Ook niet vrouw of man, ouderen of kinderen. Van buiten kon je nergens aan zien waarom mensen goede dingen deden.

Zou het dan van binnen zitten? dacht de koning. Dan moeten we in het ziekenhuis een foto maken van de binnenkant van iedereen. Maar ook dat leverde niks op. Een grote maag of kleine maag, een groot of een klein hart, grote of kleine hersenen, het maakte niet uit. Ze deden evenveel goede dingen.

‘Hoe doen ze dat toch?’ zuchtte de koning aan tafel. De koningin aaide hem over het hoofd en zei: ‘Misschien hebben ze het van anderen afgekeken.’ De prinses schonk hem een kopje thee in en zei: ‘Misschien vinden ze het uit zichzelf leuk om voor anderen te zorgen.’

‘Zou het?’ zei de koning in gedachten verzonken. ‘Ik kan het bijna niet geloven.’

Gesprek

Haal de krant tevoorschijn en vertel dat dit de krant uit het land van die koning is. Doe alsof je leest en zeg verbaasd: ‘Tjonge, dit is bijzonder!’ Vraag dan wie van de kinderen een berichtje uit die krant wil voorlezen. Laat een paar vrijwilligers dat doen.