Bij Marcus 12,18-27In de klas van juf Ayse mogen alle kinderen op maandagmorgen vertellen wat ze in het weekend hebben gedaan. Boris vertelt over zijn verjaardag. En Monica over haar nieuwe buurmeisje. Als Eefje aan de beurt is, wordt ze eerst heel rood en krijgt ze daarna tranen in haar ogen. ‘Sokje is doodgegaan,’ snikt ze, ‘mijn lieve poes, zomaar ineens en nu ligt ze in de grond in onze tuin begraven.’Alle kinderen in de kring zijn heel stil. ‘Wat verdrietig,’ zegt juf Ayse. En Eefje mag even bij de juf op schoot zitten.‘Maar nu is Sokje toch in de
Het volledige Premium-artikel lezen?
Dit artikel is voor Premium-leden.
Log in en lees onbeperkt alles op Theologie.nl. Nog geen lid?
Krijg toegang tot ruim 11.500 artikelen, waaronder verdiepende vakinhoud, preekschetsen, exegeses, kindermomenten en preekvoorbeelden.
Bekijk Premium >
InloggenLid worden