‘Niet volkomen waar, niet geheel en al op God gericht’
Een theologische waardering van J.R.R. Tolkiens ‘the Lord of the Rings’
De vertellingen van John Ronald Reuel Tolkien (1892-1973) behoeven nauwelijks een introductie, en de auteur kan ongetwijfeld tot de meest invloed- rijke schrijvers van de twintigste eeuw worden gerekend.1 Zijn boeken zijn wereldberoemd en in vele talen vertaald. Ze hebben de basis gelegd voor het genre van de fantasy-literatuur, of althans voor de vlucht die dat genre genomen heeft, en worden gekoesterd om niet te zeggen vereerd in verschillende Tolkien-genootschappen, waar ze mensen inspireren tot het aannemen van de meest exotische pseudoniemen op internet. Zijn grootste werk is ongetwijfeld The Lord of the Rings, geschreven in zes boeken en verschenen in drie losse delen in 1954-1955. Het werk was vanaf het begin een succes, zozeer dat er smalend werd gesproken over ‘Tolkien-verering’ en ‘hobbit- verdwazing’, soms niet geheel ten onrechte.
