Menu

None

Op tocht

Blonde toddler boy with family, traveling with airplane, running at the airport with suitcase

Gaan! Niet stilstaan maar bewegen, op weg gaan. Meestal met een bepaald doel, soms op goed geluk.

Het begint al vanaf de geboorte: ieder kind moet gaan, zich losmaken uit de moederschoot. Ieder nieuw mens volgt zijn eigen route. Eerst nog sterk afhankelijk, dan steeds meer op eigen benen: in de puberteit zoeken kinderen steeds meer hun eigen weg, soms lopen ze zelfs een poosje van huis weg. Op weg gaan is een geliefd thema in ‘wereldse’ en religieuze liedjes, van popsongs tot klassieke muziek. Ze geven uiting aan een diep menselijk verlangen om op tocht te gaan: de wereld, de mensen en de dingen te leren kennen, te onderzoeken, te bevragen.

Naar het onbekende

Wanneer je je eigen pad gaat, wanneer je ervoor kiest om weg te gaan, kan dat ook betekenen dat je afscheid neemt van het vertrouwde. Je gaat op tocht naar iets onbekends, iets wat je nog niet hebt gezien. Op pad gaan is vaak een zoeken van vrijheid en ongebondenheid. We zoeken nieuwe wegen − soms uit verdrukking, soms uit verveling. We keren niet terug of juist wel, als het nieuwe tegenvalt of het bekende toch harder aan ons trekt.

Je gaat op tocht naar iets onbekends, iets wat je nog niet hebt gezien

Ga maar

Met ‘ga maar’ kun je iemand wegsturen of weggestuurd worden. En dat betekent dan zoiets als: hier komen we niet uit, je stelt me teleur, of heftiger: ‘rot maar op’ – ik wil je niet meer zien. ‘Ga maar’ kan ook heel anders klinken: als een opdracht in vertrouwen. Toe maar, doe het maar. Vaak ga je dan ook in naam van iemand. Geloven betekent voor veel mensen een gaan in vertrouwen: je loopt je levenspad in het vertrouwen dat iemand met je meegaat, noem het God die met je meegaat.

Willen en moeten

Ik denk wel eens dat ‘gaan’ te maken heeft met aantrekkingskracht. Het leven, een ideaal, een plaats of een mens en soms ook God trekken je ergens heen en daarom ga je. ‘Ga!’ is een inspiratie, een intuïtie, maar ook een opdracht. Soms wíl je, soms móet je gaan. Wanneer je denkt aan oorlogen en de ‘regels van de oorlogsvoering’ dan moeten soldaten gaan: dat is hun missie. Macht en dwang kunnen hierbij ook een rol gaan spelen. In geloven ligt vaak ook een missie besloten: om te gaan naar armen, zieken, hongerigen, gevangenen, vreemdelingen en stervenden.

Ga mee

De verhalen, ervaringen, gedachten en gedichten in dit nummer van Open Deur verbazen en verrassen je misschien. En herinneren je er misschien aan hoe jij of je familie of je gemeenschap ooit is gegaan. Of roepen de vraag op: wanneer, waarheen, waarvoor wil jij gaan? Dat je in vertrouwen op weg kunt gaan. Dat je een weg van hoop kunt gaan.

Remy Jacobs is geestelijk verzorger in het IJsselland ziekenhuis en redactielid van Open Deur.


Ga!
Open Deur 2023, nr. 9

Wellicht ook interessant

Nieuwe boeken