Deze bijdrage is een poging om een stukje filosofie van Immanuel Kant over ‘ratio en contemplatie’ te benaderen vanuit een theologisch gezichtspunt en het zogeheten ‘transcendentale systeem’ als zodanig te interpreteren. Dit systeem zet hij uiteen in zijn ‘Kritik der reinen Vernunft’ (1781), het dogma van de vrije redenering: Kants epistemologie van de vrijheid. Voor de Duitse filosoof Immanuel Kant (1724-1804) is contemplatie een methode die mensen de werkelijkheid en het verstaan van de werkelijkheid leert inzien en niet iets wat mensen nader tot God brengt, zoals contemplatie in onze tijd wordt opgevat. Maar, zo zal ik laten zien, dit
Het volledige artikel lezen?
Dit artikel is voor Basis- en Premium-leden.
Log in en lees verder. Nog geen lid?
Krijg toegang tot ruim 6.700 artikelen over levensvragen, spiritualiteit, opinie en maatschappij en verdiep je in wat geloof en theologie betekenen voor het leven van vandaag.
Bekijk Basis & Premium >
InloggenLid worden
Edwin Alexander Villamil Morea-van Berkum