Hoofdstuk 12B uit het Dienstboek II van de Protestantse Kerk over de zegening van zuigelingen op weg naar de doop.

Deze preekschets van Bert Aalbers gaat over de doop van Jezus en het vervullen van alle gerechtigheid.

Een fragment uit ‘Beproevingen met het oog op de gereformeerde liturgie’ over de orde voor een openbare belijdenis van het geloof.

Een fragment uit ‘Beproevingen met het oog op de gereformeerde liturgie’ over de orde voor een doopdienst van kinderen.

Op welke manier wist kerkvader Ambrosius zijn medegelovigen te ondersteunen en te bemoedigen? Een duik in de literatuur en architectuur van de vierde eeuw.

Ambrosius (4e eeuw) ontwikkelde een mystagogische catechese om doopleerlingen in contact te brengen met het geheim van het christelijke geloof. In de veertigdagentijd werden ze voorbereid op de doopritus in de paasnacht. De gedoopten kregen onderricht over de verrijzenisverhalen in de week ná Pasen.

Met de doop van Johannes als uitgangspunt kijkt Gerard van Broekhuizen naar de betekenis en ontwikkeling van de doop door de geschiedenis heen.

Filip De Cavel schrijft deze preekschets voor 1 november, Allerheiligen. Deze schets over Handelingen 8, de ontmoeting van Filippus en de kamerling uit Ethiopië is ook geschikt voor 4 oktober of 11 november, mocht het over ‘heiligen’ als Franciscus van Assisi of sint Maarten gaan. Zelfs voor 5 december, Sint Nicolaas, is de preekschets bruikbaar. Filippus is als één van de twaalf een apostel en heilige die in het rijtje heiligen gememoreerd mag blijven worden.

Voordat ik ‘Calvinism. A Very Short Introduction’ van Jon Balserak las, dacht ik dat onze Nederlandse gereformeerde traditie een bijzonderheid was die nergens elders te vinden was. Hooguit kwam het op enkele plekken voor in de VS, Canada of Zuid-Afrika, daar gebracht door Nederlandse immigranten uit de laatste eeuwen. De vragen van de traditie waarin ik opgroeide leken nergens elders voor te komen.