In het pastoraal bezoekwerk komt regelmatig het dagelijks werk ter sprake. Mensen vertellen over het plezier dat ze eraan beleven. Of over de vragen en zorgen die zich rond het werk voordoen. Wat kun je als bezoeker op dit vlak betekenen?

Soms durven mensen erkennen niet gelukkig te zijn in het werk dat ze doen. Ze wagen de overstap naar iets anders, op zoek naar meer voldoening. In dit themanummer over ‘zinvol werk’ nemen we twee interviews op met wie het roer omgooiden…

Werk, met name betaald werk, heeft een relatie tot een collectieve zingeving. Is er geen werk (meer), dan kan ‘aan de kant staan’ of ‘niet meer van betekenis zijn’ worden ervaren.

Een groot deel van ons leven zijn we er druk mee: met ons werk. Beroepsmatig of als vrijwilliger. Betaald en onbetaald. Juist omdat er een aanzienlijk deel van onze tijd in gaat zitten, willen we graag leuk werk doen; of zinvol werk. We hopen dat het niet alleen financieel wat oplevert, maar vooral dat het ons ook voldoening geeft.

Werken speelt een belangrijke rol in het dagelijks leven. Of het nu gaat om een betaalde baan, vrijwilligerswerk of zorgarbeid: bijna iedereen verricht wel een of andere vorm van werk. Geen wonder dat het daar in gesprekken vaak over gaat.

Jantine en Kees zijn allebei begin dit jaar met pensioen gegaan. Kort na elkaar hebben ze afscheid genomen van hun werk. Bij Jantine was er een uitgebreid feestje georganiseerd. Bij Kees niet. Door verschillende reorganisaties de afgelopen jaren was de werksfeer er niet beter op geworden.

Het was een terloopse opmerking die tv-kok Jamie Oliver een paar jaar geleden in een van zijn kookprogramma’s maakte. Maar toen ik hem hoorde zeggen dat zijn hakblok zijn altaar is, veerde ik op uit mijn stoel, liep naar de keuken en keek er rond als was het een heilige plaats. ‘Als voedsel de nieuwe religie is’, dacht ik, ‘wil ik weten hoe dat werkt.’ En ik dacht ook: ‘Als ik als theoloog licht wil werpen op voedsel en hoe we daarmee omgaan, dan moet ik samenwerken met andere wetenschappers die zich met voedsel bezighouden. Maar zitten die wel te wachten op een theoloog?’

Kijk, ooit figuurzaagde ik in mijn vinger. Lang geleden, maar het litteken is nog duidelijk zichtbaar. Waar mijn pen op mijn middelvinger rust, zit een eeltbobbel. Het duidelijke kleurverschil op […]

De zomervakantie is weer voorbij. Met frisse energie gaan we weer aan de slag, ook in de kerk. Er staat van alles op stapel, niet alleen voor september maar voor […]