Maartje Amelink liep vijf dagen mee met de ‘peacewalk’, een initiatief van theoloog Rikko Voorberg. De Nederlandse editie startte 25 april in Amsterdam en duurde acht dagen. In Kleef namen de Duitsers het stokje over. Het uiteindelijke eindstation van de wandeltocht is Jeruzalem. Maartje reflecteert op haar beleving van de wandeltocht door Nederland en op de vraag of en hoe zo’n wandeling kan bijdragen aan vrede.

De Nederlandse koloniale bezetter zag zichzelf als het volk dat door God uit de Egyptische slavernij was bevrijd, maar de zwarte christenen, zoals de Surinaamse zendeling Johannes King, zag de Nederlandse koloniale bezetter als de wrede Egyptische farao waarvan bevrijding nodig was!

De één omarmt technologische ontwikkelingen met open armen, de ander houdt zich er liever bewust afzijdig van. Het is echter steeds meer de vraag of er wel wat te kiezen valt: de invloed van machines op ons leven wordt alleen maar groter. Er niks mee te maken willen hebben, kan al bijna niet meer. In zijn boek Tegen de machine laatPaul Kingsnorth op beeldende en verhalende wijze zien hoe mensen te midden van al het machinegeweld op zoek kunnen blijven gaan naar menselijkheid. Lees hieronder een stukje uit de proloog.

In wat voor tijd leven we…? Mensen zuchten wel, dat ze het nieuws niet meer kunnen zién, niet begríjpen, er geen raad mee weten. Als mens en burger niet, maar zeker ook als christen niet. Deze bijdrage probeert wat we meemaken uit elkaar te rafelen en te duiden.

De Bijbel is wereldwijd het meest vertaalde boek. Maar nog steeds zijn er mensen, volken, die geen ‘eigen’ Bijbel hebben en is er werk voor vertalers… In één van de talen op Papoea Nieuw-Guinea verscheen onlangs zo’n eigen Bijbelvertaling. Feestelijk en met grote vreugde werd die in ontvangst genomen. De vertaalster vertelt…

Sinds kort is er een partij in Nederland die ‘PRO’ heet. PRO is pro van alles: pro rechtvaardigheid, sociaal beleid, noem maar op. Maar wie ‘pro’ is, is natuurlijk ook altijd ‘contra’. De nieuwe naam van deze progressieve partij lijkt me typerend voor de huidige samenleving, die steeds meer uiteenvalt in kampen: voor en tegen, links en rechts, intellectueel en volks, gelovig en ongelovig, stad en platteland. Het hoort bij de politiek, maar de scheiding der geesten heeft inmiddels de samenleving doordesemd. Er lijkt sprake van een nieuwe verzuiling, het clubgevoel is terug van weggeweest.  Wij zijn voor onszelf en tegen die anderen, de tegenpartij. De maatschappij als voetbalwedstrijd.

Gen Z lijkt meer interesse te hebben in religie, klopt aan bij kerken en staat open voor zingevingsvragen. Hun mentale gezondheid gaat achteruit door prestatiedruk, sociale media, oorlogsdreiging, klimaatcrisis en woningnood. Stevige uitspraken. Maar wat is het perspectief van de jongeren zelf? Hoe ervaren zij de aan hen toegeschreven ‘zoektocht naar zin’? Nathan en Rozamaryn, de Jonge Theologen der Nederlanden, schrijven elke maand een column over wat hun eigen generatie beweegt. Deze maand de column van Nathan over heiligheid.

Hoe ziet het volgen van Jezus eruit op een plek die je niet goed kent, die je niet goed begrijpt, en die enorm verschilt van de plek waar je vandaan komt? Op die vraag probeert Arjen Zijderveld in deze serie antwoord te geven. In oktober 2025 verhuisde hij samen met zijn vrouw en twee kinderen van 4 en 2 van Nederland naar Malawi, wegens het werk van zijn vrouw. In Malawi komt hij als rijke westerling echter voor allerlei ethische dilemma’s te staan, lezen we in het eerste artikel. Wanneer knijp je een oogje toe?

Heilig gras, clubiconen, de hand van God – in de voetbalwereld barst het van de religieuze symboliek. Supporters zingen op zondag hun liederen, verlangen vurig naar een overwinning en danken het team na de weelde van drie punten. Bovendien lijkt er op het professionele veld ruimte te zijn voor ‘echte’ religie. We zien voetballers kruisjes slaan, het gras kussen en bezield omhoog wijzen na een doelpunt. In deze serie leggen we voetbal en geloof naast elkaar: wat hebben ze gemeen en wat juist niet? Dit keer is sportjournalist Frank Van de Winkel aan het woord over geloof in het Belgische en Nederlandse nationaal voetbalelftal.