Psalmlezen met Ezequiel
Ezequiel is een buurjongen die al jaren ziek op bed ligt. Hij heeft een progressieve neurologische kwaal die ook zijn verstandelijke vermogens aantast. Ik zoek hem ongeveer iedere veertien dagen […]
Ezequiel is een buurjongen die al jaren ziek op bed ligt. Hij heeft een progressieve neurologische kwaal die ook zijn verstandelijke vermogens aantast. Ik zoek hem ongeveer iedere veertien dagen […]
‘Het probleem van de westerse ethiek is dat ze niet uit liefde voor het leven voortkomt. Mensen die elkaar liefhebben, hebben eigenlijk geen moraal nodig. Als je liefhebt, weet je wat je wel en niet kunt doen. Als je liefhebt, kun je doen weet je wil. Liefde heeft geen wetten nodig. Liefde ontstaat als je aan je zelf voorbij kunt kijken naar wat de gemeenschap waarin je leeft nodig heeft.’
De Handreiking diept een Herademing-thema praktisch uit in spirituele oefeningen voor eigen gebruik of voor het werken met groepen. Een droom mogen we zien als een uitnodiging tot vrije verkenning […]
We vierden de verjaardag van ons Centro Bíblico, zesentwintig jaar, en we herdachten dat een jaar geleden Virginia, vanaf het begin de drijvende kracht achter het Centro, overleden was. Als […]
Paulus gebruikt vaak het lichaam als beeld, op een positieve manier. Zo blijkt uit de ‘biografie van Paulus’ van Tom Wright. Moet dat nu, uitgerekend in een themanummer over de […]
‘Vertrouw op God, maar bind wel je kameel vast.’ Deze bekende uitspraak die aan de profeet Mohammed wordt toegeschreven, neem ik zeker ter harte bij het betreden van een gevangenis. […]
Reeds in de oudste christelijke tradititie kende men de onderscheiding van de geesten. Paulus vernoemt ze uitdrukkelijk in 1 Kor. 12, 10. Bij ‘onderscheiding’ kijkt men tegenwoordig al snel richting […]
Het kairos-moment is er als we niet op de klok kijken, maar opgaan in wat we doen. Dit moment maakt het leven bijzonder en leidt tot verandering en inzicht. Carola […]
“Aan ‘t eind der pelgrimsreize zal voor mijn oog verrijzen uw grote eeuwigheid. O eeuwigheid, gij schone mijn hart wil in u wonen, het vindt geen thuis in deze tijd.” Deze strofe van Gerhard Tersteegen, de laatste van lied 244 uit het Liedboek, werd door Dietrich Bonhoeffer en zijn familie zeer gewaardeerd als verjaardagslied. In 1929 eindigde Bonhoeffer zijn afscheidspreek in Barcelona zelfs met dit ‘lievelingsvers’. In dit artikel onderzoekt Kick Bras wat de overeenkomsten en verschillen zijn tussen Terstee-gen en Bonhoeffer als het gaat om hun visie op en waardering van de eeuwigheid.