Kliederkerk bestaat tien jaar. Een beweging die mensen en gemeenten in beweging heeft gebracht. Een kleurrijk steentje in het mozaïek van kerkplekken… en zo zijn nog wel meer omschrijvingen te geven. Leest u zelf maar…

Bij de kroningsceremonie van Charles III op zaterdag 6 mei 2023 in Westminster Abbey in Londen zullen maar liefst twaalf nieuwe composities klinken. Vijf daarvan zijn geschreven om te zingen in de liturgie. Het betekent dat de kerkmuziekwereld straks weer nieuwe, feestelijke koormuziek rijker is.

De Tien Geboden, of Tien Woorden, zijn gesproken door God op de berg Horeb. Volgens de Mechilta de-rabbi Ishmael, één van de oudste werken van de midrasj, heeft Israël de Tora, de wet van Mozes, ontvangen in de woestijn en niet in het Beloofde Land, omdat er anders onenigheid zou ontstaan onder de stammen. Dan zou de ene stam zeggen: De Tora is gegeven in mijn gebied, en een andere: Nee, dat was in mijn gebied. Daarom is de Tora in de woestijn gegeven, in het openbaar, in gebied dat van niemand is (Mechilta Bachodesh, hoofdstuk 5, 92-98).

In mijn dissertatie over de catechetische aspecten van het Johannesevangelie wijs ik op een vreemde dubbelheid in dat Evangelie. Aan de ene kant is er duidelijk een mystieke onderstroom in de vertelling en klinkt de tweede taal van het verhaal of de taal van het Eerste Testament mee. Aan de andere kant zijn er opvallend veel passages waar de spelers in het verhaal weigeren de overdrachtelijke betekenis van de uitspraken van Jezus te horen en Hem vragen naar de betekenis daarvan.

In augustus 1973 reis ik als 10-jarig meisje vanuit Paramaribo samen met mijn drie jaar jongere zus in een grote Jumbo 747 naar Nederland.

Bij het verschijnen van het meest recente deel van ‘Verzameld werk’ van Van Ruler (deel 5-C), hield Kees van der Kooi deze lezing over belijdenis en leertucht. “Een harde noodzaak, dat klonk lekker provocerend uit de mond van een gereformeerde jongen die zich anders dan sommige leeftijdgenoten niet schaamt uit dat nest te komen.”

Als mijn grootmoeder van moederszijde, Zwaantje Carrière-Rinses, bij ons logeerde, luisterde ik samen met haar naar de meditaties van Van Ruler voor de AVRO-microfoon. Dikwijls wanneer ik zijn teksten lees, besef ik weer een geloofsverbondenheid met haar. Die band kan ik niet verbreken.

In 2021 heeft Dirk van Keulen zijn onderzoek gepubliceerd naar wie er allemaal op Van Rulers overlijden in december 1970 schriftelijk in kerkelijke en brede journalistiek gereageerd hebben.[i] Van Keulen geeft hiermee niet alleen een geordende aanzet voor de Van Ruler-receptiegeschiedenis, die veel breder is dan kerkelijk Nederland, maar construeert ook een momentopname van publieke theologie eind jaren zestig, begin jaren zeventig in Nederland.

De Surinaamse schrijfster en historicus Cynthia McLeod laat zien hoe de Surinaamse bevolking geacht werd dankbaar te zijn voor de afschaffing van de slavernij. En die dankbaarheid te tonen door alles te vergeten wat met slavernij te maken had.