Om een heel mens te worden, om heling te vinden, moet je het soms uitschreeuwen en terugkeren naar oude pijn.

Werken aan herstel. Wat houdt dat in als je een psychische aandoening hebt, waar je niet altijd van kunt genezen? Of als je in de gevangenis zit?

‘Waarom huil je?’ vragen twee engelen aan Maria, als die zich naar het lege graf van Jezus buigt. Haar verdriet wordt gezien, naar haar vragen wordt geluisterd.

Fred van Iersel weet dat hij niet lang meer te leven heeft. De manier waarop bisschop Ignatius zijn eigen naderende dood beleeft, spreekt hem aan: vanuit het beeld van de graankorrel die moet sterven om vrucht te dragen. Sterven hoeft niet eenzaam te zijn en vruchteloos.

‘Je komt er sterker uit, let maar op.’ ‘Over een tijdje zie je waarom je dit moest meemaken.’ Herken je deze clichés, dan is de kans groot dat je intense levenservaringen opdeed.

Breuken en scheuren kun je proberen te verbergen door ze onzichtbaar te maken en te houden. Je kunt ze ook laten zien.

De afgelopen weken was er veel media-aandacht voor een ‘revival’ op de universiteit van Asbury, Kentucky (VS). Het eerste bericht zag ik op facebook: Shane Claiborne, een maatschappijkritische evangelical postte een filmpje op Facebook waarin hij twee studenten van Asbury University interviewde. De studenten vertelden over hun ervaringen in de kapel van hun universiteit waar met hun medestudenten onophoudend gezongen en gebeden werd. In een sfeer van diepe vrede ervoeren zij een bijzondere aanwezigheid van God. In de dagen daarna vulden de timelines op social media zich met berichten over wat genoemd werd ‘de Asbury revival’.

Dit is de zondag van het ‘Heden hosanna, morgen kruisig Hem!’ (Liedboek Zingen en bidden in huis en kerk 2013, 556:5). Deze laatste zondag van de Veertig dagen heeft twee gezichten, want bijna letterlijk gaandeweg slaat de stemming rigoureus om. Eigenlijk is er op deze zondag sprake van twee vieringen die in de liturgische praktijk gecombineerd worden als opmaat voor het vieren van de Stille Week. Begonnen wordt er met de feestelijke gebeurtenis van Jezus’ intocht in Jeruzalem, gevolgd door een integrale lezing van het lijdensverhaal (Palm- en Passiezondag).

Vandaag is aan de orde de aankondiging van de tiende slag of plaag. Zonder de liturgie van Israël is deze tiende slag niet te begrijpen. In de joodse liturgie kende men het offeren van de eerstelingen van het land en de opbrengst daarvan. Alles is immers van de Eeuwige; daarom wordt een tiende van alles teruggegeven. Van het land bij het eerstelingenoffer van de gerst (Pesach) en de tarwe (Pinksteren), en van de dieren en de mensen – alleen moest bij de mensen de eerstgeborene worden losgekocht door het offeren van een dier.