De jonge vogel wist het: ze was een mislukkeling. Wormen vangen, bijvoorbeeld, lukte haar maar matig. Ze ving er te weinig voor haar rammelende buik. Haar vleugels werden daardoor niet […]

Stilletjes komt ze de omgebouwde vergaderruimte van het verpleeghuis binnen geslopen. Beschroomd neemt ze plaats naast haar moeder met dementie, die bij de kleinschalige kerkdienst aanwezig blijkt te zijn. Ik […]

Vieringen tijdens en na de lockdown Sinds Nederland half maart in lockdown ging, hebben kerken gezocht naar manieren om vieringen doorgang te laten vinden. In het vorige nummer van Laetare […]

Paul Oskamp, liturgisch trendwatcher Op 14 augustus overleed, 88 jaar oud, Paul Oskamp. Vele dominees zijn door hem mede gevormd, vooral op het gebied van de liturgie. Hij was immers […]

Aan het begin van de coronacrisis was de kerk in ontreddering. Van het ene op het andere moment konden de gewone dingen niet meer doorgaan. Kerkdiensten, vergaderingen, huisbezoek. Bij het […]

Een bijbels beeld van het goede leven: genoeg te eten voor iedereen, doordat er gedeeld wordt. En: verschillende volken, verschillende groepen met elkaar aan één tafel. Dat gebeurt al op vele plekken, in het klein en in het groot.

De maatschappelijke gevoeligheid voor het onrecht van uitsluiting lijkt groot. Overheidsinstellingen, scholen, zorgen welzijnsorganisaties spannen zich in om mensen die niet meedoen of er niet bij horen mee te laten doen. Wat zou te midden van al deze op inclusie gerichte acties de specifieke bijdrage van het diaconaat kunnen zijn?

De Indiase cultuur kent een dubbele houding ten opzichte van het lichaam en lichamelijk-heid. Enerzijds is het lichaam onrein en onbetrouwbaar, het wordt ziek, het vergaat en veroudert. Anderzijds is het de tempel waarin het leven wordt gevierd, waarin het goddelijke woont, waarbinnen de mens perfectie en verlichting kan bereiken.

‘Het is de taak van religies en religieuze instituten om populistische tendensen in de Nederlandse samenleving tegen te gaan.’ Deze stelling legde de themaredactie voor aan Praxedis Bouwman en aan Madelon Grant.