Bij Jesaja 49,13-18 en Matteüs 6,(22)24-34 Het wel en wee van mensen gaat God ter harte. Verwoord als een overtuiging kom je die visie nogal eens tegen in de Schrift. […]
Bij Johannes 18,1-19,42 Lezen en zingen Of het ensemble van lezingen dat voor Goede Vrijdag op het rooster staat, in zijn geheel gelezen zal worden? De ‘passie’ volgens Johannes wordt […]
Het laatste Bijbelboek, de Openbaring van (eigenlijk: aan) Johannes, staat vol wonderlijke visioenen. Hoe moeten we die duiden? Een lezersvraag ging in het bijzonder over het slot van Openbaring 13. […]
Wie wij zijn Bij Jesaja 43,9-12 en Matteüs 5,13-16 Het overkoepelende thema, zoals gesuggereerd door beide teksten, is de identiteit van de gelovigen. Deze vijfde zondag na Epifanie biedt gelegenheid […]
Ambtsdragers en contactpersonen brengen al of niet geplande bezoeken namens de christelijke gemeente en ontmoeten zo allerhande soort mensen. Er kán tijdens die bezoeken en ontmoetingen méér gebeuren dan een […]
Martin Luthers omgang met de Schrift, zijn schriftverstaan, is niet slechts een onderdeel van zijn theologie, maar de kern ervan. Zijn theologie is in essentie uitleg van de Schrift. Dit artikel belicht een aantal aspecten van Luthers schriftverstaan.
Voor de westerse kerk is Hieronymus van Strido van grote betekenis vanwege de Latijnse bijbelvertaling die hij op zijn naam heeft staan. Sinds de zestiende eeuw staat zijn versie van de Schrift bekend als de Vulgata, hetgeen betekent ‘de algemeen verbreide’. Wat is het verhaal achter deze vertaling?
In 1519 publiceerde Maarten Luther zijn Duitse vertaling van het Nieuwe Testament, gebaseerd op de Griekse editie van Desiderius Erasmus (1516). Luther werkte vervolgens hard door aan de taak het Oude Testament uit het Hebreeuws te vertalen.
Kunnen we daar van spreken: van de claim van de tekst, of zelfs van dé claim van de tekst? Is dat niet denken uit een oud paradigma, wat ‘na Derrida’ […]
