De genezing van de blindgeboren man door Jezus in Johannes 9 is een prachtig gecomponeerd verhaal: het laat zeven onder-hoofdstukjes zien, die elk een andere ontmoeting en gesprek weergeven rond dit ‘wonderteken’. Jezus roept dus nogal wat op! Hoe reageer jij daarop? Wat doe jij, als je zo door God gepakt of gegrepen wordt en je om wat het met jouw leven doet, ook nog eens vervolgd of bekritiseerd kunt worden?

Wat is eerlijk en wat gelijke behandeling als het om werk en beloning gaat? In het aardse rijk, deze werkelijkheid, gaat het er vaak anders aan toe dan in Gods rijk, die werkelijkheid die zo vaak haaks op de onze staat. We krijgen weer een staaltje van Jezus’ omdenken voor de kiezen met deze gelijkenis van de werkers in de wijngaard.

Deze preekschets is de derde in een drieluik. De andere preekschetsen gaan over Johannes 12:1-8 en Johannes 14:8-14 en zijn bedoeld om in de veertigdagentijd Jezus te volgen op weg naar zijn verhoging.

Deze mooie preekschets over de Bergrede is van Esther van der Panne. Het horen en doen van Jezus’ onderwijs, ‘Tora’ in Nieuwtestamentisch jasje, is een belangrijke stimulans tot zelfreflectie: doe ik wat ik zeg, ben ik betrouwbaar, consistent, integer? Waar bouw ik mijn leven op? Jezus spreekt in gelijkenissen, die verduidelijken wat Hij bedoelt, maar zelf ook verduidelijking nodig hebben vanuit de context: met deze tekst keus sluiten we de Epifanietijd af en gaan we richting de veertigdagentijd.

Deze preekschets is de tweede in een drieluik. De andere schetsen gaan over Johannes 12:1-8 en over Johannes 15:18-25. De preekschetsen zijn bedoeld om in de veertigdagentijd Jezus te volgen op weg naar zijn verhoging.

Deze schets vormt een drieluik met schetsen over Johannes 14:8-14 en Johannes 15:18-25, bedoeld om in de veertigdagentijd Jezus te volgen op weg naar zijn verhoging.

Jezus wordt door Johannes gedoopt in de Jordaan, op Jezus’ eigen verzoek. Dit gaat tegen Johannes’ gevoel in, maar Jezus vervult in zijn leven het doel dat God met zijn volk heeft, als ‘zoon’ van het volk, zoon der mensen, en zoon van God. Zo wordt gerechtigheid gedaan: gerechtigheid vervuld! Matteüs geeft hiermee duidelijk aan, dat hij zijn evangelie voor zijn eigen volk, het Joodse schrijft.

Kerstavond of -nacht is geen lievige samenkomst, al kan het een druk bezochte, laagdrempelige dienst zijn. Psalmen 2 zet je op scherp: in het tekeer gaan van dictators wordt uiteindelijk God agressief behandeld, onteerd. God stuurt zijn eigen gezalfde, Zijn Zoon! God raadt al die tirannen om Zijn Zoon te eren met een kus, om de juiste keus te maken: ‘Wie vereer en volg je eigenlijk? Jezelf, je ego of Gods gezalfde?’ Deze koning komt niet als tiran maar als een weerloos kind in deze wereld.

Het Woord was het licht voor de mensen: het scheen in de duisternis en de duisternis heeft het niet overmeesterd’. Johannes’ Evangelie is totaal anders dan Lucas’ evangelie in een verkondiging, hoe Gods Zoon in deze wereld kwam. Het lijkt a historisch en filosofisch, verwijst echter naar de schepping, zoals Genesis 1 daarover ‘zingt’.