Totaal & intens
Tijd in de Psalmen
‘De hele dag’, ‘dag aan dag’, ‘altijd’ en ‘eeuwig’ – dat zijn de meest frequente bepalingen van tijd in het psalmboek. Hoewel, bepalingen van tijd? Ze kenmerken zich juist daardoor dat ze de tijd vervagen. De frase ‘de hele dag’ lijkt redelijk exact, maar dat is een illusie. Zij lijkt equivalent aan ‘overdag’ of gelijk te staan aan onze vierentwintig-uurs dag, maar zij wordt gebruikt op een andere, meer diffuse manier. Tijdsbepalingen die de tijd vervagen – deze typering is alleen geldig vanuit ons eigen perspectief, dat van de horlogetijd. Het is de moeite waard te zoeken naar het perspectief van de schrijvers en redacteuren van het psalmboek. Wat bewerken deze tijdsbepalingen? Wat voor wereld roepen zij op? Laten we onze zoektocht beginnen met de vraag van wie de tijd is. Als gesproken wordt van ‘de hele dag’, ‘dag aan dag’, ‘altijd’, ‘eeuwig’, voor wie gelden deze termen dan? De eeuwigheid laat zich in het klassieke én het hedendaagse spreken gemakkelijk associëren met God. Een populaire godsnaam, ook als stand-in voor de Heer (JHWH), is de ‘Eeuwige’. Deze associatie van God en ‘eeuwig’ is voluit bijbels. Het psalmboek combineert bepalingen als ‘altijd’ en ‘eeuwig’ stereotiep met God en de wereld van God, hoewel niet exclusief: ook de mens deelt soms in die eeuwigheid. Toch wordt de wereld van de mens beter getekend door bepalingen als ‘de hele dag’ en ‘dag aan dag’.
