"U kunt het zich nog beslist niet voorstellen"
Beschuldigd, gevangen, ter dood veroordeeld, bevrijd: negen jaar zat Asia Bibi gevangen om haar geloof. De beschuldiging luidde: godslastering na een ruzie over de vraag of ze als christen het waterglas mocht delen met haar moslimcollega’s. Een jaar geleden kwam ze vrij. Vandaag posten we een aantal foto’s en een paar stukjes uit het boek dat ze schreef.
Dit is een bijdrage n.a.v. Eindelijk vrij
Eindelijk vrij is het autobiografische verhaal van de Pakistaanse christin Asia Bibi, die negen jaar gevangen zat om haar geloof. Het verhaal van Asia Bibi beheerste in 2018 en 2019 regelmatig de voorpagina’s van kranten wereldwijd. Presidenten, regeringen, christelijke organisaties en de paus bemoeiden zich met deze zaak. Het Hooggerechtshof sprak haar in oktober 2018 in hoger beroep vrij. Kort daarna vertrok ze naar Canada. In dit boek vertelt Asia haar verhaal. Het is het verhaal van lijden om het geloof en kracht en redding van God.
Een kwellende angst die me nooit zal verlaten
“Mijn polsen branden, ik kan nauwelijks ademhalen. Mijn nek, waar gewoonlijk mijn jongste haar armpjes omheen slaat, wordt samengeknepen door een ijzeren beugel die de bewaker naar believen met een grote moer kan aandraaien. Een lang touw sleept over de vuile grond. Het verbindt mijn keel met de geboeide hand van de bewaker die me als een aangelijnde hond met zich meevoert. In het diepst van mijn wezen trekt een doffe angst me een intense duisternis binnen. Een kwellende angst die me nooit zal verlaten. Op dat moment had ik graag willen ontsnappen aan de hardheid van deze wereld.”
Daarom vertel ik je alles
“Je kent mijn verhaal via de media. Je hebt je mijn lijdensweg voorgesteld en misschien wel geprobeerd je in mijn situatie te verplaatsen om mijn lijden te begrijpen. Maar mijn dagelijks leven in Pakistan kun je je nog beslist niet voorstellen. Daarom vertel ik je in dit boek alles.”
Het had weinig gescheeld of ik zou sterven om een glas water
“Ik heb lang gedacht dat ik zou sterven om een glas water. Het had ook maar weinig gescheeld. Ik, Asia Bibi, ben veroordeeld geweest om te worden opgehangen, omdat ik dorst had. Ik heb een groot deel van mijn leven verloren, omdat ik bij een temperatuur van 40°C hetzelfde glas heb gebruikt als moslimvrouwen. De domme plattelandsbevolking beschouwt water dat een christen aanreikt als onrein. Natuurlijk was het slechts een voorwendsel om van mij af te komen. Ook al heb ik daarvoor geen bewijs, ik heb zo mijn twijfels bij de reden van hun woede. Dat je christen bent, werkt in Pakistan zeker niet in je voordeel, maar daarom worden gelukkig nog niet alle christenen van godslastering beschuldigd. Trouwens, ook moslims krijgen daar soms mee te maken.”
Hoe had ik me ooit kunnen voorstellen dat ik het symbool van strijd tegen religieus extremisme zou zijn geworden?
“Ik heb precies negen jaar in de gevangenis gezeten, negen jaar van vernedering en marteling, omdat men zei dat ik God had gelasterd. Ik dorstte naar gerechtigheid en liefde, maar in mijn land is godslastering de allergrootste misdaad. Na één simpele beschuldiging laten de moellahs je nooit meer met rust. Nee, ik heb God niet gelasterd, ik heb nog nooit gelasterd, maar de fanatiekelingen van Allah hebben mij gebruikt om angst te zaaien in mijn land. Hoe had ik me als eenvoudige boerenvrouw ooit kunnen voorstellen dat ik op vierenvijftigjarige leeftijd wereldwijd het symbool van de strijd tegen religieus extremisme zou zijn geworden?”
Meer lezen over de islam en hoe moslims het christendom zien? Lees de bijdrage over het boek Wat christenen geloven en moslims niet begrijpen.
Meer actuele boeken over vervolging om geloof:
