Van ‘kerk op wielen’ naar ‘tiny church ’

Eind 2013 werd de overeenkomst getekend voor pioniersplek ‘de Schone Poort’. Het is de eerste van de 100 pioniersplekken die binnen de Protestantse Kerk gevormd zullen worden. De wijk van Almere, waarin de pioniersplek start, draagt de naam Almere-Poort. Voor die naam komt de inspiratie uit Handelingen 3. Pieter en Klazien, een domineesechtpaar in ruste, komen in beweging. Zij hebben voor deze nieuwe wijk in Almere gekozen, omdat ze daar zelf hun eigen woning kunnen bouwen. Tijdens de bouw van hun huis komen ze tot de ontdekking dat er geen plannen zijn voor een kerk in dit nieuwe stadsdeel. De dichtstbijzijnde kerk is op 8 km. Het nieuwe stadsdeel zal 30.000 inwoners krijgen (inmiddels zijn er al 14.000). Er is al wel een moskee gebouwd en er wordt gewerkt aan een hindoestaans cultureel centrum, maar de kerk lijkt deze nieuwe wijk te vergeten. Geen kerk voor mensen die starten in een nieuwe wijk. Geen luisterend oor, geen verbinding voor levensvragen. Dit moet toch anders, de mensen van ‘de Schone Poort’ beginnen gewoon. Voordat de pioniersovereenkomst wordt getekend, gaan Pieter en Klazien bij alle kerken in Almere langs. Het stel wil graag de samenwerking met andere kerken. Belangrijk is dat het een pioniersplek midden in de wijk wordt. Daar aanwezig zijn waar de mensen wonen. Alle kerkelijke partners vinden het een geweldig idee, maar geen van de geloofsgemeenschappen heeft menskracht beschikbaar voor dit nieuwe project

De kerk op wielen

Er wordt gestart met een ‘kerkcafé’. Een bijeenkomst waar de verbinding gezocht wordt tussen het eigen levensverhaal en het bijbelverhaal. Samen in gesprek over de vragen van het leven. Hiervoor wordt de voordeur opengezet, maar er is toch nog de nodige drempelvrees. Een oude SRVwagen wordt gekocht, en door enthousiaste vrijwilligers omgebouwd tot de ‘kerk op wielen’. Een eigen plaats die naar de mensen toe kan komen. Een mobiel inloophuis.

De burgerlijke gemeente nodigt mensen uit om ideeën aan te dragen voor het park dat in de wijk wordt aangelegd. Pieter stelt voor om een labyrint aan te leggen. Een labyrint, symboliek van de levensweg, een echte meditatietuin. Met subsidie van een woningcorporatie en de inzet van een klein groepje vrijwilligers komt het labyrint tot stand. Zo worden er langzamerhand meer activiteiten in samenwerking met de burgerlijke gemeente en het sociale wijkteam georganiseerd. Steeds vaker wordt er door de burgerlijke gemeente of door bewoners van de wijk aan het team van ‘de Schone Poort’ gevraagd: ‘willen jullie ook meedoen?’

Activiteiten

De concentratie van activiteiten ligt rond de christelijke feestdagen. Op 11 november rijdt Pieter op een paard, verkleed als sint Maarten. Honderden kinderen met eigen gemaakte lampions volgen. Dan springt sint Maarten van het paard en vertelt de kinderen hoe hij, sint Maarten, van soldaat van de keizer soldaat van Jezus is geworden. De mantel wordt met een slag van het zwaard in tweeën gesneden. De kinderen krijgen een traktatie voordat ze de wijk intrekken om langs de deuren hun liedjes te zingen.

Er wordt begonnen met een levende kerststal, buiten bij het station. Maar het weer werkt niet mee. Het jaar daarop, als het weer dreigt te gaan regenen, krijgt de kerststal onderdak in een lege parkeergarage. Nu wordt ieder jaar, een week voor kerst, deze parkeergarage omgebouwd tot het Bethlehem van tweeduizend jaar geleden. Ruim duizend wijkbewoners gaan op reis om het kindje Jezus tussen het vee in de stal te vinden. Aan het eind van de week volgt een kerstdiner voor de wijkbewoners, natuurlijk inclusief het levensechte kerstverhaal.

Iedere week is er gelegenheid om met de predikant samen te wandelen. Aandacht en liefde voor elkaar, omzien naar de ander. Zo een paar van de activiteiten waarop we als kerk present willen zijn in de wijk.

Samenwerking

Als team van ‘de Schone Poort’ proberen we flexibel mee te bewegen met alles wat er in de wijk gebeurt.

Hier zoeken we telkens weer de verbinding met de sociale partners, en juist ook met de kerkelijke partners die later wel in de wijk gestart zijn. Eigenlijk zoeken we altijd naar een zo breed mogelijke samenwerking voor de activiteiten.

De samenwerking met de Protestantse Gemeente Almere verliep eerst wat minder vlot. Er wordt met de nodige vraagtekens gekeken naar die nieuwe wijk, dat kerk zijn -is dat dan wel kerk zijn? Met activiteiten die mensen zich niet kunnen voorstellen in de traditionele kerk. Vanaf het begin is er telkens contact geweest. En veel vrijwilligers van de pioniersplek komen ook uit andere wijken. Zij willen daar zijn waar het geloof op een andere manier ‘handen en voeten’ krijgt. Door de jaren heen is er meer waardering gekomen voor het experimentele gebeuren op de pioniersplek. De ‘kerk op wielen’ wordt te klein en er is behoefte aan een eigen plek in de wijk. Niet om tussen de muren te gaan rusten, maar om vanuit deze plek activiteiten voor heel de wijk vorm te geven. Want creativiteit is er volop. En zo komt Pieter met het ontwerp van een ‘Tiny Church’. Geen grote kathedraal, een klein kapelletje in het park midden in de wijk. Zo is Pieter van pionierspastor ineens bouwpastor geworden.

De toekomst

Vanaf eind 2016 is Bettie Woord als predikant het pioniersteam komen versterken. De bouwcommissie is van start gegaan en we hopen dat binnenkort het startsein klinkt om te gaan bouwen. Een kleine kerk, die met de zon meedraait om zoveel mogelijk zonne-energie op te vangen en onafhankelijk is van nutsvoorzieningen. Met een open deur en een groot bord met de uitnodiging ‘aandachtschenkerij’. Verder is het de wens om in gesprek te blijven met de sociale partners en luisterend door de wijk gaan. Activiteiten ontwikkelen waar ‘luisteren, liefhebben en verbinden’ als de drie speerpunten van ons beleid centraal staan. De bewoners in beweging krijgen en zelf als kerk meebewegen. Telkens weer de afweging maken: willen we op deze manier present zijn in de wijk? Creatief zoeken we naar wegen om liefde en licht met de wijk te delen. Doen we waar de wijk en wij als team warm van worden. Al is de opkomst bij een activiteit soms niet zo groot, dan haal je er als team toch de nodige positieve energie uit. Steeds weer evalueren we alle activiteiten goed en reflecteren op welke manier we present zijn. Zo durven we in geloof verder te gaan.