Verrassing

Bij Exodus 15,27-16,7(36)

Wachten

‘Papa, ik heb honger, mag ik wat eten?’

‘Nee,’ zegt papa, ‘wat een onzin, we hebben net ontbeten.’

(…)

‘Pap, ik heb echt heel erg honger,’ zegt Roy.

‘Nee,’ zegt papa, ‘als we er zijn, dan krijgen jullie wat te eten.’

‘Waar gaan we naartoe dan?’ vraagt Lara. Roy en Lara kijken hun vader vanaf de achterbank van de auto aan.

‘Dat is een verrassing,’ zegt papa.

‘Het duurt zo lang,’ zegt Lara.

‘Ik wil niet naar een verrassing,’ zegt Roy.

‘Jawel,’ zegt papa, ‘we gaan een dagje weg en het wordt heel leuk, maar het is een verrassing. Als ik dat zeg, dan geloven jullie mij toch wel?’

Roy en Lara kijken elkaar aan en zuchten.

Geduld

Wat ze niet weten, is dat papa de kaartjes voor het pretpark al in zijn borstzakje heeft zitten en dat hun oom en tante met hun drie nichtjes ook bij het pretpark zullen komen, en dat de krentenbollen en pakjes drinken al klaarliggen in een grote tas achter in de auto en dat het dus echt superleuk wordt. Maar het is allemaal nu nog een verrassing! Lara en Roy moeten echt geduld hebben, maar dat vinden ze heel erg moeilijk.

Tips

– Er is wat voor te zeggen om heel Exodus 16 te lezen, over het manna en het geduld. In de kerkdienst geeft het lezen van het hele verhaal aanknopingspunten om in te gaan op de manier waarop de Israëlieten met deze beproeving omgaan. De oudere kinderen kunnen het eventueel voorlezen.

– Maak de maat ‘omer’ inzichtelijk voor zowel volwassenen als kinderen, door een litermaat mee te nemen en deze te vullen tot 1 omer.

– Laat bij het koffiedrinken na de kerkdienst de kinderen met honingkoek rondgaan.

– Liedsuggestie: LB 806, ‘Zomaar te gaan met een stok in je hand’.

(JH)