Waarom heb ik dit boek geschreven?

Siegfried Zöllner schreef het boek Vergeten wereld. Eerste ontmoetingen met de Yali’s in het bergland van Papua. Hij legt uit waarom hij dit boek schreef.
1.
Voor de Yali’s: Vaak werd ik gevraag: wanneer was dit, wanneer was dat? Wanneer ben je voor de eerste keer in ons dorp gekomen? De komst van de zendelingen was een belangrijke gebeurtenis in hun geschiedenis. Natuurlijk hoop ik dat op gegeven moment er ook Yali’s zijn die Duits kunnen lezen. Of het boek kan in het Indonesisch vertaald worden. In elk geval is er iets opgeschreven, ik heb het voor  hen opgeschreven.
2.
Onze belevenissen en ervaringen gedurende de jaaren 1960 tot 1973 waren uniek. Er zijn weinig mensen in de wereld die iets dergelijks meegemaakt hebben. Het is – het was  wel buitengewoon. Dat is ons eigenlijk eerst veel later duidelijk geworden. En toen kwam de gedachte: Je moet het toch een keer opschrijven. Het principe erbij was: zo heb ik het meegemaakt, zo heb ik het gezien, gehoord, gevoeld en beleefd.
3.
Ik vind het nog altijd spannend en boeiend, hoe de Yalis de ontmoeting met het vreemde beleefd en gezien hebben. Dus ik heb geprobeerd, het een en andere uit de ’blikhoek/blickwinkel (gezichtshoek)’ van de Yali’s te vertellen.  Hoe hebben zij het vreemde, de vreemden en de vreemde boodschap, het Evangelie ontmoet en uiteindelijk aangenomen?
4.
Ik heb de overgang van Nederlands Nieuw-Guinea naar Indonesië beleefd. Nederland werd internationaal er toe gedwongen, er zijn Nederlandse jonge mannen gesneuveld. Nederland heeft zijn best gedaan om West-Papua de vrijheid te geven.  En de mensenrechtenschendingen  door Indonesië gebeurden van begin af aan! Nog in de UNTEA tijd. Het lijden der Papua begon al op 1 Oktober 1962.
5.
Er is een tendens in de antropologie, dat het eten van mensen (anthropophagie) alleen maar een sprookje van zendelingen is. Wij hebben het meegemaakt.
Siegfried Zöllner