Premium

Adem

geestIn onze taal heeft het begrip adem nogal eens zijn plaats op de grens van kracht en zwakte, leven en dood. Als we naar adem snakken of hijgen, dan hebben we het benauwd. Wie de langste adem heeft, zal iets het langst volhouden; hij of zij is de sterkste. Als we na zware lichamelijke of geestelijke inspanning buiten adem zijn geraakt, dan hebben we behoefte op adem te komen, uit te rusten. En wie de laatste adem uitblaast, is gestorven. Adem hangt nauw samen met vitaliteit en levenskracht; het ontbreken van adem drukt het tegenovergestelde uit.Dit gebruik van het woord

Wellicht ook interessant

None

Een helder overzicht, maar ook wat vrijblijvend

Wat gebeurt er in ons brein tijdens gebed, vergeving en zang? Is God een product van onze hersenen? En hoe moeten we studies op dit vlak interpreteren? Filosoof Hans Van Eyghen las het boek De ziel van het brein van neurowetenschapper André Aleman en vraagt zich af: wat leert neurowetenschap nu echt over religie?

Een houtsnede uit 1999 van Willy van der Duyn met als titel Geen droom bakert je in windselen.

Basis

Lazarus voorbij

AI zo lang als er mensen bestaan, gaan ze ook dood. Het zou dus moeten wennen, maar dat is niet zo. En daar zijn wel wat redenen voor: onze herinnering reikt niet tot de eerste mens; voor eenieder is er altijd een eerste betreurde dode in zijn of haar leven. Daarbij is de dood geen optelsom van steeds en altijd hetzelfde. Sterft er iemand, dan nemen we afscheid van een persoon zoals er nooit eerder een geweest is, en ook nooit meer een zal zijn. Vervelend is ook dat de dood zo veel gezichten heeft. Mensen kunnen vreselijk sterven, maar ook heel mooi. Veel te jong, en ja, soms ook te laat. In verzet, maar ook in overgave. Overvallen, maar ook voorbereid. Zinloos, maar ook zinvol.

None

Recensie Geestelijke Begeleiding (W.A. Barry & W.J. Connolly)

Het boek ‘Geestelijke begeleiding’ is een uitstekend basiswerk voor wie wil weten wat geestelijke begeleiding is, maar nog meer voor wie zich zelf waagt aan dit delicate spirituele ambt. Het is de herwerkte versie van een boek dat voor het eerst in 1982 uitgegeven werd, maar niets aan waarde heeft ingeboet. De twee auteurs zijn jezuïeten die een soort handboek schreven voor geestelijke begeleiding in de Ignatiaanse traditie.