We zijn – begin maart – inmiddels al even in de Veertigdagentijd onderweg. Over die veertig dagen ging ons themanummer van februari. Deze ‘Aan de slag’ borduurt daar nog even op door…

In deze rubriek licht Wim Eikelboom (in de plaats van Marleen Hengelaar deze keer) een kunstwerk uit, dat raakt aan de actualiteit van het kerkelijk jaar. We zijn in de Veertigdagentijd gekomen – het lijden van Jezus, maar ook van zovelen meer, wordt in deze weken verteld en hier verbeeld.

In deze rubriek worden verhalen over gemeente-activiteiten gedeeld. Aanstekelijke verhalen, niet om op te scheppen of elkaar jaloers te maken, maar vooral om ideeën rond te strooien die kunnen inspireren. Wat hebben deelnemers eraan opgedaan, en zou dat bij ons ook mogelijk en heilzaam zijn?

Ontdek ‘Land van Verwondering’: een creatieve plek waar kinderen, tieners en volwassenen spelenderwijs in aanraking komen met geloof en verhalen. Hier mogen ze zelf vragen stellen, ontdekken en verwonderen, zonder goed of fout. Een uitnodiging voor de kerk om open en gastvrij te zijn voor de hele omgeving.

Dementie heeft onze aandacht, alleen al omdat we dat regelmatig in onze omgeving tegenkomen. Ook in onze gemeenten! Via een Iona-lied is een bijzonder boek tot stand gekomen, dat kan helpen contact te maken en te houden met mensen, die door (beginnende) dementie geraakt worden.

In de Glind daar staat een huis… en wel meer dan één, bijzondere huizen zelfs. De Glind is ‘een gewoon dorp’, maar tegelijk vooral gericht op de zorg en aandacht voor uithuisgeplaatste kinderen. Hier leest u hoe het daar toegaat.

De Kerkorde schrijft voor dat de kerkenraad jaargesprekken voert met de predikant of kerkelijk werker. Dat is goed en waardevol voor wie in en met de gemeente werkt. Maar hoe doe je dat? Hoe voer je een goed gesprek? Hoe bereid je je voor en wat gebeurt er daarna? Zulke vragen komen in dit artikel heel praktisch aan de orde.

Sommige mensen zie ik regelmatig in de kerk maar spreek ik bijna nooit. Daarom maak ik een afspraak om eens langs te komen. Met plezier vertellen ze over hun kinderen, werk en vrijwilligerswerk. Ze hebben beiden een duidelijke mening over wat er gebeurt in de stad en in de wereld. Daar hebben ze woorden genoeg voor. Op het moment dat het gaat om hun eigen geloof vallen ze stil. Niet omdat ze niet willen, maar omdat hun de woorden lijken te ontbreken.

Heel vroeg in de ochtend, het is nog donker, komt Maria Magdalena aan bij het graf van Jezus. De steen is weg! Waar is het lichaam van Jezus? Maria haast zich naar Petrus en Johannes, die zich zo snel mogelijk naar het graf begeven. En inderdaad: het lichaam is weg – maar de doeken liggen er nog.