De hoofdstukken uit het boek Ezra over de ‘crisis rondom de gemengde hu-welijken’ vormen geen populair onderwerp voor bijbelstudie of prediking. Integendeel, voor nogal wat lezers zullen ze onbekend zijn, en wie zich er toch aan waagt zullen bij lezing al snel de haren te berge rijzen: wat gebeurt hier? Moet dit zo? Tegelijk raken ze wel aan thema’s die grote actualiteit heb-ben: identiteit, bedreiging en afgrenzing van de gemeenschap, daar gaat het continu over in het publieke debat. De vraag ligt voor de hand: wat moeten we hiermee als lezers in onze context van gesloten of juist open grenzen.

Inleiding Een paar jaar geleden vertelde Ankie Stork mij in een interview over de hulp die haar tijdens de oorlog door de hervormde predikant van Lemele werd verleend bij het […]

In dit artikel tekenen we in houtskoollijnen een schets van het klassiek pro-testantse pastoraat. Eerst kijken we naar de in de Reformatie gelegen oor-sprong ervan. Omdat deze oorsprong fundamenteel is, besteden we daaraan iets ruimere aandacht, met name aan Luther, Bucer en Calvijn

De bijdrage van het Hilversums Convent (1947-1955) aan het gesprek over de katholiciteit van de kerk.[1] Voor dit artikel, oorspronkelijk een inleiding voor het Kerkhistorisch Gezelschap, werd van het volgende […]

Inleiding Paul Cliteur heeft een respectabel aantal bijzondere boeken op zijn naam staan en die reeks is nu met Het monotheïstisch dilemma verrijkt.[1] Paul Cliteur, Het monotheïstisch dilemma, of De […]

De heruitgave van het Verzameld Werk van A.A. Van Ruler is bezig te ver-schijnen, compleet met annotaties, die wezenlijk bijdragen tot een goed ver-staan van deze grote en markante theoloog.1 Recent verscheen het deel rond kerkrecht, kerkorde en ambt. De meest typerende uitspraak die ik van Van Ruler ken, is die van het ecclesiologische karretje. Telkens weet hij kerk en ambt te relativeren door te zeggen: “De kerk is niet meer dan het karretje, waarop het Woord van God zich door de eeuwen en de volkeren op aarde beweegt” (290, 465, 473).

Willem Adolf Visser ’t Hooft (1900-1995) werd geboren in een tamelijk vrijzinnig en elitair milieu. Hij groeide op in Haarlem, bezocht het Stedelijk Gymnasium, deed belijdenis in de Remonstrantse Gemeente en verbaasde iedereen door de wens theologie te willen studeren. Zijn vader kon deze keuze slechts accepteren wanneer rechten als tweede studie daaraan zou worden toegevoegd. De vakantiekampen voor jongens georganiseerd door de Nederlandse Christen Studenten Vereniging vormden de achtergrond voor de verrassende ontwikkeling van Visser ’t Hooft.

Het Evangelie van Judas (vervolg) Wie heeft het nu nog over het Evangelie van Judas? Welke plaatselijke commissie ‘Vorming en Toerusting’ wil daarover nu nog een avond beleggen, en welke […]

De natuur wordt vanouds als Gods boek beschouwd. De Nederlandse landschapsschilderkunst van de zestiende en zeventiende eeuw heeft dan ook calvinistische wortels. Verschillende schilders hebben deze traditie, elk op eigen wijze, voortgezet, zoals Van Gogh en Emily Carr.