Twee mensen. Een modelgelovige en een geldwolf. De een meer, de ander minder zondig? Een bijbelse verkenning bij de gelijkenis van een farizeeër en een tollenaar. (Lucas 18: 9-14) Twee […]

Tegen mij heeft nog niemand ooit kortweg ‘Ga’, gezegd, zonder enige context, boodschap of opdracht. ‘Hoepel op’ hoor ik weleens, of ‘Ga effe naar de Aldi’, maar ‘Ga’, en dat je dan niet weet wat je moet doen, nog nooit.

Aan het einde van een eredienst klinkt de zegen. Steeds vaker wordt ook om een zegen gevraagd voor een verre reis of uitzending. De zegen verbindt ons met God; het alledaagse wordt heilige ruimte.

Ze schrikt als ze het zichzelf hoort zeggen: ‘Hoe lang nog?’ Ze is er het type niet naar om te klagen. Niet klagen, maar dragen, heeft ze altijd geleerd, en bidden om kracht. Gewoon doorgaan, vooruit kijken en doen wat je hand vindt om te doen. Zo staat ze in het leven.

Ze slaakt een diepe zucht en kijkt zichzelf aan in de spiegel. Het valt niet mee om te zingen en tegelijkertijd in de spiegel te kijken of het wel goed gaat. ‘Rechtop zweven, de vleugels langzaam bewegen en stralen, stralen, stralen!’ had dirigent Michaël gezegd. Nog een keer probeert ze het: ♪♪ Glo-o-o-o-ria, vrede op aarde voor alle mensen van goede wil ♪♪.

Bij een ‘spel’ of een ‘spelletje’ denken we waarschijnlijk het eerst aan een bordspel als schaken of Monopoly. Of aan oude kaartspellen als klaverjassen of moderne als Magic the Gathering. […]

Wat valt er toch veel te leren uit ontmoetingen. Wat heb ik veel geleerd van mijn omgang met gedetineerden en van de dakloze mannen, die aan mijn zorg waren toevertrouwd. […]

Een jonge, onzekere meid verandert in een ware heldin. Zelfs Haman, de belangrijkste minister van de koning, kan niet tegen haar op. Het lijkt wel alsof Ester is voorbestemd om tot bloei te komen: zij is geboren voor dit moment.

Gedenken is meer dan terugkijken. Ook kun je niet blijven steken in roepen: ‘dit nooit weer’. Het is 80 jaar geleden dat Nederland ruw de Tweede Wereldoorlog werd ingetrokken en […]