Zelf beleefde ik de weerloosheid van het schaap op een bijzondere manier. Het was september 1987. We waren net gaan wonen in het dorp Holysloot, waar ik beroepen was als predikant van de Samen-op-Weggemeente Ransdorp-Holysloot.
De gevolgen van de gaswinning in Groningen vormen voor de politiek een hoofdpijn-dossier. Maar ook voor de kerken liggen er belangrijke taken. Hoe kunnen ze de getroffen mensen tot steun zijn? Hoe laten ze zich horen inzake deze problematiek, naar buiten, naar heel Nederland, naar de politiek?
Heerlijk, de versoepelingen in de maatregelen. Alles mag weer open en nu maar hopen dat het goed gaat. Op het eiland zijn we, als ik dit (in maart) schrijf, druk bezig om alles weer op orde te krijgen… voor als het seizoen straks begint. Noem het de elk jaar terugkerende grote voorjaarsschoonmaak.
Ruim een derde van de 7,2 miljoen huishoudens in Nederland kampt met schulden. Een van de tien huishoudens is arm. Ruim 13% van de kinderen groeit op in armoede. De hulpvragen bij kerken zijn sterk gegroeid. Kerken helpen met geld, leningen, vrijwilligers, diaconale initiatieven zoals voedselbank, inloophuis, kerstpakketten, maaltijdprojecten, kledingwinkel. En met maatjesprojecten zoals Schuldhulpmaatje.
Van India naar Suriname, en dan naar Nederland – enorme afstanden, in kilometers, maar zeker ook in culturen… Kunnen we meereizen en meebeleven?
Over verlangen en verlangens Ter inleiding op dit themanummer schetst Sake Stoppels wat hem in het boekje Shoppen in advent raakte en het zo ‘van vandaag’ maakt. Wat verwachten en […]
In Nederland zijn ruim drie miljoen singles en is ruim een derde van de huishoudens een eenpersoonshuishouden. Dat is een enorme groep. Een groep die we ook in de kerk tegenkomen. De groep singels is divers: van de twintiger die zich nog niet wil binden tot de gescheiden ouder van net veertig of de zestiger die zijn partner vroegtijdig verliest door overlijden. Wat ze delen is dat ze geen partner hebben met wie ze een liefdesrelatie hebben.
Dankzij de sociale media hebben we sneller en meer contact dan voorheen. Tegelijk hebben we een ànder contact met àndere mores. Onze vroegere scriba vertelt wel eens hoe gezellig het was om de notulen even bij iedereen rond te brengen.
Als er iets is dat we zeker weten… maar erover praten…? Toch kan het goed zijn, zeker ook in gelovige zin, om na te denken en te spreken over het afscheid bij sterven. Met welke ingrediënten en welk recept bereiden we onze afscheidsdienst (voor)?
