Single in de kerk
Mensen hebben, om geluk te ervaren, een zekere verbondenheid met anderen nodig. Een verbondenheid waarin je warmte en letterlijk aanraking kunt delen. Warmte en letterlijke aanraking hoef je niet alleen te vinden in een liefdes-(en seksuele) relatie, maar ook in een knuffel van een vriendin of in de gezelligheid van een huisdier.
Lusten en lasten
Single zijn kent lusten en lasten. Er zitten voordelen aan het single zijn, de lusten: je hoeft immers geen rekening met een ander te houden, je kunt je eigen gang gaan.
Maar het is niet alleen maar ‘leuk’. Je kunt ontzettend naar een partner verlangen. Iemand die ‘er is’, zodat je niet altijd de deur uit hoeft om mensen te ontmoeten, of eerst iemand moet zoeken die tijd en zin heeft om even met je naar het bos te lopen of samen te eten. Een andere last is, dat singles vaak ook druk van buitenaf ervaren: je ‘hoort’ een relatie te hebben. ‘De maatschappij blijft toch vooral gericht op de gezinnen’, zo vertelde een single in een interview: ‘het idee van de happy single, daar geloof ik toch niet echt in. Je leeft heel sterk met het gevoel dat je niet echt meetelt in deze maatschappij.’ (bron:www.aaavanbelle.blogspot.nl)
Single rond de dertig
In de gemeente waar ik predikant ben, ben ik met singles van ‘rond de dertig’ in gesprek gegaan. Bij velen van hen speelt het verlangen naar een partner, een gezin. Er is in hun omgeving én in de kerk vaak weinig aandacht voor dat verlangen, voor het verdriet en gemis. Daarbij liepen ze er tegenaan dat er in de kerk, zeker in hun leeftijdscategorie, van alles georganiseerd wordt, maar dat die activiteiten vooral gericht zijn op gezinnen. Niet alleen rondom huwelijk en doop, maar ook op andere momenten.
De kerk kent rituelen en gebruiken die rondom huwelijk en doop een grote rol spelen in het (geloofs)leven van mensen. Juist op die momenten is er bij henzelf en vanuit de gemeente aandacht en zorg voor hen en hun geloof. Er is rond huwelijk en doop een gesprek, of een serie gesprekken met de predikant, er zijn kringen, ze krijgen aandacht in het kerkblad en er zijn kerkdiensten waarin ze een rol hebben. Daarbij zijn het momenten waarop ze heel direct de belofte dat God zich met hen verbonden heeft voelen en ervaren. Bij hun huwelijk krijgen ze de handen opgelegd en ontvangt het bruidspaar de zegen van de Heer. In het teken van de doop verbindt Hij zich aan hun kind en spreken zij middels de doopvragen uit dat ze de doop be-amen, Gods liefde aanvaarden en hun kind vanuit hun geloof en vertrouwen mee op weg nemen. Deze momenten, van (geloofs)gesprek, zegen en verbinding, missen singles.
Daarnaast wezen de singles me erop dat veel activiteiten en kringen gericht zijn op gezinnen. Avonden over geloofsopvoeding, een uitje van de kindernevendienst met ouders, het repeteren voor de kerstmusical, een serie voor stellen over hun geloof en relatie… het zijn allemaal momenten waarop stellen en mensen met kinderen elkaar tegenkomen. Zeker ouders van kinderen ontmoeten elkaar in de kerk op een natuurlijke manier, bij het brengen van hun kind bij de crèche, bij het ophalen van hun kind bij catechese. Er ontstaat een verbondenheid onderling, die de single (mogelijk) mist.
De singles van rond de dertig zijn daarom onlangs uitgenodigd om in de kerk met elkaar in gesprek te gaan over de ‘lusten en lasten’ van het single zijn. Het werd open en eerlijk besproken en er was ruimte voor de pijn en het verdriet van het single zijn. Diverse vragen kwamen aan de orde: ‘Ik ben al zo lang alleen, is er nog wel ruimte in mijn leven voor een partner?’ of ‘Zal ik ooit nog een eigen kind in mijn armen sluiten?’ en ‘Hoe zal het zijn als ik oud word, lukt het me dan om niet te vereenzamen zonder partner en gezin?’. De insteek van de gesprekken was om in te zetten bij de vragen en thema’s van de deelnemers zelf. Er werd volop herkenning bij elkaar gevonden, maar men ontdekte ook verschillen, in kijk op relaties, in het hebben van hoop op een gezin of acceptatie van de huidige situatie, in verdriet of verlangen. Ook vragen als: ‘waar vind jij houvast en warmte?’ en ‘welke rol speelt je geloof, juist als het gaat over je single-zijn?’ werden besproken. Net als bijbelteksten over relaties, zoals Genesis 2: 18: ‘En God de HEER, dacht: Het is niet goed dat de mens alleen is, ik zal een helper voor hem maken die bij hem past’ en de aandacht van de gemeente voor singles.
Verlangen
Eén van de punten die naar voren kwam, was dat er bij veel van de singles een groot verlangen was naar een partner. Ze vertelden dat ze zich erg kwetsbaar voelen als het om daten gaat. In hun eigen netwerk hebben ze geen partner gevonden en de meeste mensen om hen heen zijn gesetteld. Waar vind je een leuke single? Niet iedereen wil naar een partner zoeken op Tinder of wil zich aanmelden bij een datingbureau. Ze weten allemaal dat een partner niet zomaar voor de deur staat en dat ze erop uit moeten gaan om iemand te ontmoeten. Maar niet iedereen spreekt makkelijk vreemden aan… En zoals iemand verzuchtte: ‘ik ben zelfs een hobby gaan zoeken waar ik mannen tegen zou komen, maar ook daar vond ik niemand die bij me paste’. Soms kom je gewoon in je eigen netwerk of buurt niemand tegen… Daarbij hadden de singles ook de wens dat hun partner net als zij in God zou geloven. Hun geloof, de kerkelijk gemeenschap, speelt een rol in hun eigen leven, dat willen ze ook graag met een partner delen. Zo ontstond het idee om een date-avond te organiseren voor christelijke singles van rond de dertig uit de buurt, die op zoek waren naar een relatie.
Christelijke date-avond
Samen met één van de singles ben ik aan de slag gegaan. We hebben een datum geprikt, een klein restaurantje gereserveerd en een flyer gemaakt. Via een mailing zijn de predikanten van buurkerken rondom onze gemeente geïnformeerd over de date-avond voor christelijke singles die we gingen organiseren. Zij hebben de flyer en de mailing in hun eigen netwerk verspreid. Ook via Facebook, mond-op-mond reclame en andere social media is het bericht verspreid. Het liep niet storm, pas een paar dagen van te voren meldden mensen zich aan. Zeker de mannen waren er laat mee, ze vonden het een grote stap om naar een date-avond van de kerk te gaan. Ook de singles van de eigen gemeente voelden zich kwetsbaar: immers, nu kon iedereen die zou komen zien dat ze op zoek waren naar een relatie.
Uiteindelijk gaven achttien singles zich op. Aan de hand van ‘speed-daten’ en een ingewikkeld rooster, hebben alle mannen en vrouwen de gelegenheid gehad elkaar te spreken. Aan het einde van de avond kon men aan ons doorgeven of er een klik was. Als twee mensen beiden een klik bij elkaar voelden, dan kregen ze elkaars mailadres. De avond was het begin van drie relaties, en nu, vijf maanden later, zijn er nog twee stellen van die avond bij elkaar.
Binnenkort hopen we, op veler verzoek, nog een avond te organiseren. We verwachten dat het dan drukker is. Want na afloop van de date-avond kregen we veel berichtjes van mensen die niet hadden durven komen. Ze zeiden: ‘de volgende keer ben ik erbij!’. Daarnaast is op de date-avond bij de eigenaresse van het restaurantje het idee ontstaan voor een maandelijkse ‘single-avond’. Een avond waarbij je als single zomaar aan kunt schuiven aan lange tafels in het restaurant en met elkaar kunt eten en nieuwe mensen kunt ontmoeten.
Om verder te lezen:
Christiane Berkvens-Stevelinck. Het intieme van alleen leven. Spiritualiteit van de single.
Aukelien van Abbema. Single in de kerk. De mythes en mogelijkheden.
Mw. drs. E. Hoebe-de Waard is als gemeentepredikant verbonden aan de Protestantse Gemeente Wageningen. Zij is lid van de redactie van Ouderlingenblad
