Bij de doop laat de dopeling het oude leven achter zich, en neemt hij of zij de ‘nieuwe mens’ aan. De doop markeert het moment van de transitie. Tegelijk is het een levenslang proces om Jezus werkelijk na te volgen.
Kort voor zijn eerste Pesachviering wordt Jezus door Johannes de Doper aangewezen als ‘het lam van God, dat de zonden van de wereld wegneemt’ (1:29, 35). Met ‘lam’ doelt Johannes niet op een Pesachlam, omdat het Pesachoffer in zijn geheel niet bedoeld is om zonden weg te nemen. Bovendien wijst Johannes Jezus aan als offer voor de wereld. Pesach is iets tussen God en Israël, en gaat over bevrijding uit slavernij.
Met haar voorstel voor provocatief pastoraat biedt Marieke Sillevis Smitt een uitdagende visie, maar vooral een aanstekelijke praktijk. Pastoraat is een serieuze, maar niet alleen ernstige bezigheid. Provocatief pastoraat, zoals zij het uitwerkt, is een speelse manier van mensen begeleiden, waarin humor, liefde en uitdaging samengaan.
In het leven heb ik vooral geleerd dat je nooit moet wachten als je geroepen wordt. Ik werd een paar maanden geleden gebeld door een oudere man uit onze kerk. Hij was ziek en wist dat hij ging sterven. Hij had in overleg met de leden van onze uitvaartgroep alles op papier gezet over zijn laatste afscheid. Alles was geregeld. En toch wilde hij me zien en nog een keer spreken. Ik ben meteen naar hem toegegaan.
Hoe leef je in totale overgave aan God zonder jezelf te verliezen? Die vraag staat centraal in het mystieke meesterwerk De spiegel der eenvoudige zielen van Marguerite Porete. In een tijd van kerkelijke vervolging en intellectuele controle durfde zij te spreken over een vrijheid die geen menselijke macht kan geven: de vrijheid van de liefde.
Een bekend theoloog noemde de drie-eenheidsleer het onderscheidend kenmerk van de grootste religie ter wereld. We zoeken in het Oude en Nieuwe Testament naar de Bijbelse wortels van deze leer. Er wordt ook nagegaan hoe de vroege kerk omging met de vragen die dit dogma opriep.
Augustinus beschrijft een droom van zijn moeder Monnica die over zijn toekomst gaat. Dat was in een periode waarin zijn moeder en hij het grondig oneens waren over het geloof. […]
Vaak wordt de oorzaak van de huidige problemen met het milieu gezocht in de Westerse omgang met de natuur zoals die voortkomt uit de christelijke traditie. Juist christenen zou het ontbreken aan de respectvolle omgang met de aarde en de dieren, zoals je die bij natuurvolkeren vindt. In de Bijbel lezen ze immers dat God de mens de baas maakte over de schepping en dus over haar kan beschikken.
Honderd jaar na de publicatie van G.K. Chestertons The Everlasting Man (1925) is er een nieuwe Nederlandse uitgave verzorgd: De eeuwige mens. Ditmaal in de vertaling van Vincent van Vught en met een inleiding van Anton de Wit. Historicus Wouter Hofland recenseert het boek. ‘Chesterton bepleit dat we ons opnieuw moeten laten verwonderen’.
