Margot C. Berends beschrijft hoe het tweede pianotrio van Franz Schubert (1797-1828) door elkaar buitelende emoties laat klinken. Kan een mens dit aan? Ja, maar niet te lang.

De kerkvader Augustinus was als bisschop verantwoordelijk voor de geloofsvorming in zijn kerk. Wie christen wilde worden, moest studeren, God leren liefhebben en uiteindelijk bekeerd worden door de doop. De rituelen—de sacramenten—die de leerling onderging, hadden een lijfelijk karakter: proeven, voelen, naakt het doopwater ingaan. Als de gelovigen vervolgens mogen deelnemen aan de eucharistie—eten en drinken—worden zij meer en meer lichaam van Christus.

Nooit wordt er zoveel gemopperd als met kerst. In de aanloop met het koude, soms natte weer, maar ook met de jaarlijks oplaaiende zwartepietendiscussie; en rond kerst natuurlijk door onmogelijke verwachtingen bij het kerstdiner en volle meubelboulevards. Maar dan wordt het licht der mensen geboren…

Gisteravond is Soekkot (het Loofhuttenfeest) begonnen. Op dat feest werd Jezus geboren, op Soekkot gaf Hij een heel actuele boodschap, en het boek Openbaring is vol van Soekkot. Met Soekkot vieren we een beetje Kerst, Pasen en Pinksteren ineen.

Het thema nieuwe luxe is heel dubbel. Niet omdat luxe ambivalent is, maar omdat het thema voorbij lijkt te gaan aan conflicten in ons samenleven die zich ondubbelzinnig aandienen. Nieuwe luxe vertoont een sterke gelijkenis met het goud waarover Augustinus spreekt. Augustinus zegt namelijk: het goud ligt voor je neus, het staat tussen ons in en het is aan ons, aan jou – zegt hij met nadruk – wat je ermee doet.

Het Nieuwe Testament, het tweede gedeelte van de christelijke Heilige Schrift, is een verzameling Joodse geschriften. Deze op het oog zo eenvoudige constatering levert de nodige ingewikkelde vragen op, zeker, […]

We vallen onszelf allemaal weleens tegen. Net iets te driftig. Te ongeduldig. In Hartstochten van de ziel stelt theoloog Rowan Williams dat we ons niet schuldig hoeven te voelen als hartstochten opborrelen. Hij laat zien dat de oosters-orthodoxe traditie handvatten aanreikt om trots, woede, hebzucht en wanhoop om te buigen tot het goede. Lees hieronder een fragment over boosheid:

Dit jaar zijn er maar liefst twee Jonge Theologen der Nederlanden: Rozamaryn van den Broek-Orsel en Nathan Troost-van Diggelen. Voor Theologie.nl schrijven ze een maandelijkse column waarin ze hun belevenissen als jonge theologen met ons delen. Deze eerste column schrijven ze samen, over het nutteloze nut van christen-zijn.

Wijsbegeerte is het verlangen naar wijsheid. In veel beschouwingen over wijsbegeerte staat die wijsheid centraal. Veel minder wordt de nadruk gelegd op het hart van de zaak: het gegeven dat het verlangen – de begeerte om iets of iemand helemaal te kennen – de drijvende kracht is om wijs te kunnen worden. Het verlangen tot zo’n volledige ‘bekentenis’ leidt naar wijsheid.