We vallen onszelf allemaal weleens tegen. Net iets te driftig. Te ongeduldig. In Hartstochten van de ziel stelt theoloog Rowan Williams dat we ons niet schuldig hoeven te voelen als hartstochten opborrelen. Hij laat zien dat de oosters-orthodoxe traditie handvatten aanreikt om trots, woede, hebzucht en wanhoop om te buigen tot het goede. Lees hieronder een fragment over boosheid:

Dit jaar zijn er maar liefst twee Jonge Theologen der Nederlanden: Rozamaryn van den Broek-Orsel en Nathan Troost-van Diggelen. Voor Theologie.nl schrijven ze een maandelijkse column waarin ze hun belevenissen als jonge theologen met ons delen. Deze eerste column schrijven ze samen, over het nutteloze nut van christen-zijn.

Wijsbegeerte is het verlangen naar wijsheid. In veel beschouwingen over wijsbegeerte staat die wijsheid centraal. Veel minder wordt de nadruk gelegd op het hart van de zaak: het gegeven dat het verlangen – de begeerte om iets of iemand helemaal te kennen – de drijvende kracht is om wijs te kunnen worden. Het verlangen tot zo’n volledige ‘bekentenis’ leidt naar wijsheid.

Bruce Gordon noemt het ontstaan van de Bijbel een communicatierevolutie in zijn boek De Bijbel. Een wereldgeschiedenis.

In samenlevingen en gemeenschappen op weg naar een betere toekomst, is het goede vaak de vijand van het betere. Waarom verder trekken als het nu prima gaat? Als veranderingen zich onontkoombaar aandienen en onzekerheid zich opdringt, is de impuls nog sterker: Laten we terugkeren naar hoe het was! Vroeger was toch alles beter? Numeri 11 biedt een verrassend perspectief op dat universele fenomeen.

Voor een (nog steeds te downloaden via het NINO) speciaal nummer van het vaktijdschrift Bibliotheca Orientalis schreef ik twaalf jaar geleden een overzicht van hulpmiddelen bij de bestudering van het Oude Testament (nummer 71 [2014], 361-370). Voor het internet is dat een lange tijd geleden. Voor mijn weblog gaf ik acht jaar later een update. Ik vroeg me af wat over is van de indertijd zinvol geachte digitale bronnen. Het resultaat daarvan geef ik hierbij door, waarbij ik de lezer niet zal vermoeien met wat er allemaal inmiddels achterhaald is of verdwenen.

Eindelijk! Een opluchting voor velen: conversietherapie is nu toch echt bij wet verboden. De wet is aangenomen met een duidelijke meerderheid en dat betekent dat wat in de volksmond ook wel ‘homogenezing’ wordt genoemd nu strafbaar is. Iemand mag niet onder dwang trachten iemands seksuele voorkeur of genderidentiteit te veranderen. Dat ik gevraagd ben af en toe een bijdrage te leveren aan de rubriek ‘Opinie’ en dat ik met zo’n positieve boodschap mag beginnen, is wel uniek.

Als er één ondeugd is die in het afgelopen decennium een opvallende comeback heeft beleefd, dan is het wel de hebzucht. Vooral vlak na de financiële crisis van 2008 kon je geen krant of tijdschrift openslaan, of er werd wel aandacht besteed aan deze slechte karaktertrek, die zich manifesteert als een buitensporig, onverzadigbaar, nietsontziend verlangen naar rijkdom.

Theatermaker Ilay den Boer ontdekt na zijn opleiding voor de IND dat hij zijn eigen vriend Hassan waarschijnlijk volgens de gangbare procedures zou hebben afgewezen – als hij alleen het dossier had gelezen. Als vriend vertrouw je iemand. Ook als ambtenaar moet je iemand geloven. Zijn verwarring leidde uiteindelijk tot een theaterstuk.