Preken met Pasen is altijd een uitdaging: niet alle kerkgangers zitten met dezelfde verwachtingen in de kerk. Sommigen hebben moeite met het Paasverhaal omdat ze het ongeloofwaardig vinden. Anderen hebben er juist geen enkele moeite mee. Hoe preek je zodat beide groepen zich aangesproken weten, zonder dat je als prediker in een discussie terecht komt? Door het verhaal zorgvuldig te lezen valt op hoe vreemd, hoe onverwacht en hoe onbegrijpelijk de opstanding Christus was, ook voor zijn volgelingen.

“Dit is óns feestje. Hijs de vlaggen!” N.T. Wright voert in zijn boek Verrast door Hoop een pleidooi voor het uitgebreider en uitbundiger vieren van Pasen. En dan niet alleen het Paasfeest zelf, maar voornamelijk de periode ná Pasen: de vijftigdagentijd. Aanstaande zondag, 14 maart, is het Laetare: halfvasten. Langzaam begint het kruis en bijbehorende opstanding dichterbij te komen; een stralend licht aan het eind van de lijdenstunnel. Het nieuwe leven ontwaakt langzaam, de knoppen verschijnen voorzichtig aan de bomen. Het bloeiende, het goede is om de hoek. Laetare: verheugt u!

De ontmoeting met God kent vele vormen en gradaties. In extase of bij het volle verstand. In een groots gebeuren of, heel subtiel in de lach van een kind. Hans Wilbrink beschrijft godsontmoetingen: enkele hedendaagse en uitgebreid die van Hildegard van Bingen en Hadewych van Brabant.

Middeleeuwse vrouwelijke mystici werden tot spreken geroepen door een stem uit de hemel, die hen opriep de goddelijke boodschap kenbaar te maken. Daardoor werd hun vermeende vrouwelijke zwakheid – die hen het zwijgen oplegde – omgebogen tot kracht. Hildegard van Bingen zwijgt niet langer, maar maakt haar visioenen openbaar.

Heel wat Bijbelse personen hebben betekenisvolle dromen. Die helpen hen hun leven en roeping te verstaan. Jacob droomt over een ladder naar de hemel. Een engel spoort Jozef aan zijn […]

Een kerk kan als baken in de stad staan. Zo bijvoorbeeld ook de Westerkerk in Amsterdam. Hoe geef je als kerk je aanwezigheid in de stad vorm? En hoe verhoud je je tot de mensen die op je pad komen? Mensen uit buiten- en binnenland, van buiten en binnen de stad en buurt, mensen die de kerk als heilige plaats ervaren en mensen die de kerk zien als museaal gebouw. In drie blogs doet Cristina Pumplun een aanzet voor kerk-zijn in de stad.

Er zijn twee gezegdes over hoe vrede te bereiken. ‘Wie vrede wil moet zich op oorlog voorbereiden’ en ‘Wie vrede wil moet zich op vrede voorbereiden’. Terwijl de eerste visie probeert de tegenstander af te schrikken door met oorlog te dreigen, probeert de tweede visie met vredelievende handelingen de vrede te bereiken. Beide visies worden in het christendom verdedigd, laat Erik Sengers in zijn nieuwste bijdrage zien, dus wat is wijsheid, als het om vrede gaat?  

Recensie van Eenling zijn. Een filosofische uitdaging van Rüdiger Safranski. Hij laat zeventien denkers over dit thema aan het woord.

Wetenschappers zagen verwonderd hoe voorbij ‘de rand van chaos’ orde ontstaat. Eenzelfde fascinatie kan leiden tot een geheel andere visie op leiderschap. Ook belangrijk is het perspectief dat niemand buiten de organisatie staat en dat wat er gebeurt in feite het resultaat is van de interacties van velen.