Op dezelfde wijze zal Hij wederkomen
Bij 2 Koningen 2,1-15, Hebreeën 9,24-28 en Lucas 24,49-53 Het lijkt de perfecte analogie: voor Elisa’s ogen wordt Elia door God in een storm hemelwaarts meegenomen. Ten tijde van Jezus […]
Bij 2 Koningen 2,1-15, Hebreeën 9,24-28 en Lucas 24,49-53 Het lijkt de perfecte analogie: voor Elisa’s ogen wordt Elia door God in een storm hemelwaarts meegenomen. Ten tijde van Jezus […]
Bij Openbaring 4,1-11 en Johannes 3,1-16 Waar de meeste kerkelijke feesten verwijzen naar een gebeurtenis uit het leven van Jezus of uit het leven van de kerk, zoals Pinksteren, verwijst […]
Elia is aan het begin van 1 Koningen 17 zomaar bij koning Achab komen binnenvallen om hem te verkondigen dat er twee jaar lang regen noch dauw zal vallen. Voor deze profetische uitspraak horen we geen opdrachtgeving van God of verklaring voor dit verschrikkelijke oordeel.
In mijn studententijd, midden jaren 1980, ben ik met een vriend liftend naar Turkije gegaan. Dat was in veel opzichten een cultuurschok. Niet negatief, maar eerder vruchtbaar verrassend. Alles wat anders is, laat je nadenken over wat je altijd gewoon hebt gevonden. Je gaat met andere ogen kijken.
Op het eerste gezicht lijkt Gideons gedoe met die vacht op de dorsvloer weinig van doen te hebben met Jezus’ optreden op het Loofhuttenfeest te Jeruzalem. Maar zoals zo vaak is het mogelijk om het ene bijbelverhaal vanuit het andere te belichten. Gods Woord is als water in de woestijn: leven waar geen leven mogelijk is.
Bij Lucas 4,21-30 / Lucas 4:21-30 De mensen in de synagoge – de joodse kerk – van Nazaret vinden het prachtig wat Jezus heeft verteld. Wat heeft hij mooi uitgebeeld […]
Bij Ezechiel 33,7-11 en Matteüs 18,15-20 Spel en gesprek Roep als voorganger drie kinderen naar voren: ‘We gaan blindemannetje spelen.’ Eén kind bind je een blinddoek voor. Een ander gaat […]
Nadenkend over een gezamenlijke noemer van de teksten voor deze tweede zondag van de herfst kom ik uit bij mezelf als lezer. In alle drie de gevallen moest ik mijn eerste spontane reactie opzij schuiven en de teksten opnieuw benaderen. Pas met een andere invalshoek kon ik aspecten vinden die ik met de lezer van deze exegese wilde delen.
Wat maakt dat we iets grappig vinden? Dat het anders loopt dan we dachten. Een grap ontregelt ons. Vandaar dat sommigen aan Jezus denken als aan een clown: hij was een meester in omkeringen.