Bij Marcus 5:22-43 Aagjes vriendin Talita is ziek. Ernstig ziek. Haar vader Jaïrus komt aan de deur en vraagt naar Jezus. ‘Nee, hij is hier niet,’ zegt moeder Maria. ‘Aagje, […]

Bij Genesis 38,1-30 Spiegelverhaal De meester van Tamara had een wedstrijd bedacht. De kinderen moesten steeds twee aan twee hun werk doen. Wie het eerste klaar was, kreeg een punt. […]

Een bonus krijgen voor je werk vindt niemand vervelend. Anders wordt het wanneer je hetzelfde werk doet als je collega die wel een bonus krijgt, terwijl jij alleen het loon krijgt waarop je recht hebt. Jaloezie is dan geboren. Het lukt dan niet meer om dankbaar te zijn voor dat wat je hebt gekregen.

Dit is de zondag van het ‘Heden hosanna, morgen kruisig Hem!’ (Liedboek Zingen en bidden in huis en kerk 2013, 556:5). Deze laatste zondag van de Veertig dagen heeft twee gezichten, want bijna letterlijk gaandeweg slaat de stemming rigoureus om. Eigenlijk is er op deze zondag sprake van twee vieringen die in de liturgische praktijk gecombineerd worden als opmaat voor het vieren van de Stille Week. Begonnen wordt er met de feestelijke gebeurtenis van Jezus’ intocht in Jeruzalem, gevolgd door een integrale lezing van het lijdensverhaal (Palm- en Passiezondag).

Zalig Pasen! Na een veelbewogen nacht is alles ten goede gekeerd. ‘Toen zong Mozes’, beginnen de meeste vertalingen Exodus 15. ‘Dan zingt Mozes’, heeft de Naardense Bijbel. Het Hebreeuws kan ook vertaald worden met: ‘Dan zal Mozes zingen (…)’ De rabbijnen zien er een verwijzing in naar de opstanding. Dan zal Mozes zingen! Want zijn lied is toekomstmuziek. Het zonet gebeurde is een telelens waardoor de overwinning op alle vijandige machten zichtbaar is. ‘Dan zal het woord geschieden, dat geschreven is: De dood is verslonden tot overwinning’ (1 Korintiërs 15:54 – Statenvertaling).

Bij 1 Korintiërs 6,9-20 Vorig jaar lazen we in de tijd van Epifanie de eerste vijf hoofdstukken van deze brief. Nu, een jaar later, gaan we op dat spoor verder. […]

De paar verzen uit de Bergrede die voor vandaag op het rooster staan, kunnen gelezen worden als een pleidooi tegen de zouteloosheid. Der dingen, maar vooral van volgelingen van Jezus: zout dat zijn kracht verliest, licht onder de korenmaat gezet – dat is een onzichtbaar geworden ‘Jezus-beweging’, een zwijgende kerk, zo men wil. De NBG51 meent zeker te weten dat hier de discipelen aangesproken worden. Zouden het ook de scharen kunnen zijn?

Als mensen verlangen we naar nieuwe spullen, een nieuwe versie van onszelf, een andere, frisse omgeving. En als we dat splinternieuwe ding dan hebben, of ons in een chique outfit hebben gewurmd, of arriveren op onze volgende plek, verlangen we weer terug naar vroeger, naar hoe het was.

Wat bedoel je als je het over zonde hebt? En is het niet een beetje overdreven om steeds je zonden te belijden, zoals in de katholieke liturgie gebeurt? Spreken over […]