De gemeente voor wie Johannes zijn Evangelie schrijft, zit er als het ware stiekem bij in de zaal waar Jezus met zijn leerlingen maaltijd houdt (Johannes 13-17). Ze hoort en verstaat zijn woorden tot de leerlingen als ook tot háár gesproken. Vijftig jaar na Jezus wacht zij op Hem, op zijn komst. Wat ze in handen heeft: slechts verhalen óver Hem. Onvergelijkelijk prachtige verhalen, maar verhalen. Waar is Hij zelf? Hoe herkenbaar voor de gemeente anno 2020.

Katja Tolstoj was vorig jaar de Theoloog des Vaderlands en hield toen ook haar oratie als hoogleraar aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Dit interview is van toen, maar – bij alles wat vandaag in de wereld gebeurt – nog zo actueel…

Soms is het makkelijker met een vreemde over je geloof te praten, dan met iemand die je heel nabij is. Anneke en haar dochter Geerke vonden een manier om dat toch te proberen: ze startten een (openbare) briefwisseling. Wat heeft hen dat gebracht?

Geloof en kerklid zijn, gaan meestal samen op, maar niet altijd. Wie niet meer gelooft, zegt z’n lidmaatschap op. Maar niét geloven en tóch lid zijn en blijven…? Of: geen lid (meer) zijn, maar wél zeggen te geloven…? Hoe loopt het in een gesprek als zulke gedachten en wensen aan de orde komen?

Soms kan een plek zomaar heilig worden. Onverwacht. Wat gebeurt er dan? In de kerk vieren we het Heilig Avondmaal. Ik loop in de rij mee naar voren, waar de […]

Hoe gaan we om met kritiek? Zeker als het om de kerk gaat, die ons lief en dierbaar is? En tegelijk, hoe kun je proberen de ander ook echt te verstaan? Zit er misschien een heel verhaal achter?

Een voltooid leven. Tine (72 jaar) weet er alles van. Nadat haar man een aantal jaren geleden plotseling is gestorven, heeft ze alle zeilen bijgezet om haar leven nieuwe glans […]

De stem, onze stem, mijn stem. Zij haalt ons altijd weer uit het dal van het leven en tilt ons op…   Een maand voordat ik ga emigreren, val ik. […]

Jochen Klepper (1903-1942) was journalist en dichter in Duitsland. Zijn vader stond als predikant in de traditie van de Hernhutters. Misschien klinkt dit wel door in de titel van dit avondlied: ‘Ich liege, Herr, in deiner Hut’.