Dagelijks de dood voor ogen hebben: Monastieke spiritualiteit als bron van troost

De geschiedenis van hemel en hel – daarover handelt het nieuwe boek van Daniël De Waele. En dat neemt hij niet met een korreltje zout. In ruim duizend bladzijden neemt De Waele de lezer mee op sleeptouw langs mummies, dodenrijken en bijna-doodervaringen. Lees hieronder de inleiding van Wat er na dit leven komt.

Iedereen heeft misschien wel zijn eigen beeld van de hel. Persoonlijk vind ik de hel zelf veel moeilijker voor te stellen dan de hemel. Als ik de hel zou moeten verbeelden, dan zou ik kiezen voor een druk winkelcentrum waar ik eindeloos op en neer ga op de roltrap. Ik ben dan in een drukte van mensen waar ik niet verbonden mee kan raken, omdat die mensen op dat moment allemaal voor zichzelf leven. Een plek waar ik innerlijk alleen maar onrustig kan worden en onrustig zal blijven. Zo stel ik me de hel voor: als een plek waar ik in het leven hier op aarde al niet graag kom. Als ik over het beeld nadenk, ontbreekt een belangrijk element: God Die Zijn oordeel heeft uitgesproken over mijn leven. Dat ik niet zonder reden voor altijd op die roltrap op en neer zal gaan en ik innerlijk gek wordt van de steeds toenemende onrust.

Allerheiligen en Allerzielen zijn in de protestantse traditie geen gangbare feesten. Niettemin is op tal van plaatsen ook in protestantse kring de gewoonte ontstaan om op of rond Allerzielen de overledenen te gedenken. Nu dit jaar Allerheiligen op een zondag valt en Allerzielen op een maandag, zien wij kansen voor een gedachtenisviering op 1 of 2 november. In het eerste deel van dit artikel belichten wij de relatie tussen Allerheiligen en Allerzielen. Het tweede deel biedt suggesties voor liederen tijdens een gedachtenisviering in het perspectief van Allerheiligen. Deze suggesties zullen ook bruikbaar zijn wanneer de gedachtenis op een andere dag gevierd wordt.