De Koning, de leegte en Hij die voorbijgaat
Deel 1: jhwh, de koning van de wereld
Wie de geschiedenis van de koninkrijken Juda en Israël in 1 en 2 Koningen leest, lijkt op het eerste gezicht een weloverwogen compositie in handen te hebben. Ze begint met de troonsbestijging van Salomo, de zoon van koning David, die in zijn hoofdstad Jeruzalem voor jhwh, de god van Israël, een tempel bouwt. Regeert hij nog over het hele volk, na zijn dood valt het land uiteen in twee broederstaten, Juda en Israël, die vaak op gespannen voet met elkaar staan. Nadat in 722 v.o.j. Israël door de Assyriërs van de kaart was geveegd, komt de Babylonische koning Nebukadnessar in 597 naar Jeruzalem, neemt het in, ontluistert de tempel en voert koning Jojachin van Juda met de elite van zijn land in ballingschap. Tien jaar later valt de nacht. Als koning Sedekia van Juda, de laatste koning uit het geslacht van David, zich tegen Nebukadnessar keert, trekt deze opnieuw op tegen Jeruzalem. Sedekia wordt met een aanzienlijk deel van de bevolking weggevoerd , Jeruzalem wordt verwoest en ook de tempel gaat in vlammen op. Juda houdt op een zelfstandige staat te zijn.
