Menu

Premium

De taal die Jezus sprak

De film van Mel Gibson, The passion of the Christ, bevatte veel dat ik maar moeilijk kon rijmen met een christelijk geloof dat zijn joodse oorsprong serieus wil nemen: Maria die Romeinse soldaten te hulp roept tegen de joden, ja zelfs was er oorspronkelijk een scène waarin Gibson het kruishout – gruwelijke Romeinse straf voor joodse vrijheidsstrijders – door het Sanhedrin liet vervaardigen! De film bevatte dus nogal wat antijoodse clichés die meer zeiden over de christelijke ‘vroomheid’ van later eeuwen dan over het Jeruzalem van de eerste eeuw. Wat ik wel boeiend vond was de poging van Gibson om de hoofdrolspelers Aramees te laten spreken. De uitspraak was abominabel, maar als Engelse acteurs Latijn gaan spreken is dat ook niet geweldig. De achterliggende vraag is fascinerend: welke talen werden eigenlijk gesproken in Jezus’ tijd? Klopt het dat de Romeinen in de film Latijn spreken, de apostelen Aramees? Waar blijft dan het koine-Grieks? En was het Hebreeuws werkelijk uitgestorven als omgangstaal, zoals de grote historicus Emil Schürer graag beweert, die het Hebreeuws reserveert voor de tempel? Of heeft de talmoedist Shmuel Safrai gelijk als hij beweert dat Hebreeuws nog veel meer werd begrepen en gebezigd in de eerste eeuw C.E. en dat het bestaan van Targums (Aramese vertalingen) niet vóór het midden van de tweede eeuw C.E. kan worden aangetoond, uitgezonderd de targum op het boek Job?

Lees het hele artikel

Wellicht ook interessant

Engraving by the German painter Julius Schnorr von Carolsfeld (March 26, 1794 - May 24, 1872)
Engraving by the German painter Julius Schnorr von Carolsfeld (March 26, 1794 - May 24, 1872)
Basis

Jezus en het Koninkrijk van God: een politiek gevaar

Wie schrijft over politiek in de eerste eeuw, in het Nieuwe Testament, moet zich er allereerst rekenschap van geven dat de term in zekere zin een anachronisme is. Politiek en religie zijn allebei moderne labels die betrekking hebben op ideeën en instituties. Zo wordt religie meestal gezien als een samenspel van overtuigingen en rituelen die in georganiseerde vorm door een geloofsgemeenschap gepraktiseerd worden. Er is een normatief element aan: dit moet je wel geloven, dat niet. En er is een sociale organisatievorm aan verbonden. Hetzelfde geldt voor ‘de politiek’: ook hier is het een samenspel van ideeën en praktijken, verbonden aan organisaties als een parlement en politieke partijen. Bij het bestuderen van de politieke dimensies van het optreden van Jezus moeten we dit anachronistische aspect van beide termen in ons achterhoofd houden.

Nieuwe boeken