Durven proeven aan het lijden

Met Proeven en Watertanden: aanzetten tot charismatische vernieuwing serveert Ronald Westerbeek een theologie die smaakt naar meer. Hij nodigt uit om opnieuw te leren proeven van Gods aanwezigheid in het alledaagse, en te watertanden naar de volheid die nog komt. Zijn taal is (ook) zintuiglijk, zijn theologie (ook) aards, en zijn spiritualiteit diep geworteld in het verlangen naar Gods Koninkrijk. Als geestelijk begeleider herken ik in de theologie die Westerbeek uiteenzet een uitnodiging die mij diep raakt: de uitnodiging om het Koninkrijk van God niet alleen te geloven, maar te proeven. Westerbeek schrijft over een geloof dat ook zintuiglijk is, geworteld in ervaring, ademend tussen lijden en vervulling. Zijn woorden en theologie openen een ruimte om te luisteren naar wat in mensen plaatsvindt en wat hen, van binnenuit, beweegt: hun honger, hun hoop, hun vragen, hun watertanden naar heling en toekomst.

Wat mij bijzonder aanspreekt, is de manier waarop Westerbeek het lijden niet wegdenkt of theologiseert, maar integreert. Hij schrijft vanuit de spanning van het “reeds” en het “nog-niet”: het Koninkrijk breekt door, maar de wereld blijft gebroken. In mijn begeleidingsgesprekken kom ik die spanning telkens tegen: het verlangen naar licht, en tegelijk de ervaring van donker. Zijn theologie zet prachtig uiteen waarom pastorale en geestelijke begeleiding niet gaat om het oplossen van pijn, maar om het durven blijven in de ruimte waar pijn en hoop elkaar raken. Daar, zegt Westerbeek, werkt de Geest: niet alleen in genezing, maar ook in trouw, kwetsbaarheid en geduld. Durven we elkaar’s wonden nog aan te raken en zo dicht bij elkaar’s pijn te komen dat we het kunnen proeven? Welke theologie kan en durft dit te faciliteren?

Proeven en Watertanden is voor mij meer dan een theologisch werk; het is een vriendelijke en aanwezige metgezel in mijn eigen luisteren en begeleiden. Een uitnodiging tot een pastorale levenshouding: aandachtig, verwachtingsvol, en doorademd van hoopvolle genade én nabijheid: ook ín de pijn en ín het lijden. Zo wordt theologie iets wat niet alleen gedacht, maar ook geproefd mag worden: een tafel waar lijden, liefde en toekomst elkaar ontmoeten.

Zo wordt theologie iets wat niet alleen gedacht, maar ook geproefd mag worden: een tafel waar lijden, liefde en toekomst elkaar ontmoeten.

Een onmisbaar boek voor wie in het pastoraat zoekt naar een geloof dat niet vlucht uit de wereld, maar haar met hemelse hoop opnieuw leert durven proeven. Een rijke theologische uiteenzetting die smaakt naar meer.