In ons huidige tijdsgewricht wordt de geschiedenis herbezien en herzien. Hoe terecht ook, subtiel gaat het niet altijd. Het lijkt wel een wedstrijd in zuiverheid. Alles en iedereen met een vlekje moet weg. In die context las ik psalm 133. Een psalm met een baard. Letterlijk – de olie druipt over de baard van Aäron, als teken van goed leven. Maar het is een oud/mannelijk/patriarchaal/exclusief beeld. Dus na de eerste regel – ‘hoe goed is het, hoe heerlijk, als broeders bijeen te wonen’ – klinkt al snel de vraag: waar zijn de zusters? Oplossing: we maken de psalm inclusief. Karel
Het volledige artikel lezen?
Dit artikel is voor Basis- en Premium-leden.
Log in en lees verder. Nog geen lid?
Krijg toegang tot ruim 6.700 artikelen over levensvragen, spiritualiteit, opinie en maatschappij en verdiep je in wat geloof en theologie betekenen voor het leven van vandaag.
Bekijk Basis & Premium >
InloggenLid worden