‘En we noemen hem/haar…’
Profetische naamgeving
Lucas vertelt dat Elisabet en Zacharias en later ook Maria en Jozef niet hoeven na te denken over de naam die zij aan hun zoons zullen geven. Een engel had het hun al voorgezegd: Johannes, ‘de Heer is genadig’, en Jezus, ‘de Heer redt’, moeten zij heten. Hun naam gaat daarmee de boodschap vooruit die zij later in woord en daad zullen brengen. Hun naam verwijst niet naar het voorgeslacht. Dat gaat tegen het verwachtingspatroon in. Zacharias krijgt er zijn tong voor terug, om dat duidelijk te maken. Als een ware profeet getuigt Zacharias in zijn lied dat deze naam staat voor het nieuwe dat God nu gaat beginnen. Ook nadat Jezus zijn naam heeft gekregen klinkt er een profetie; in dit geval van Simeon die de redding bezingt die in de naam Jezus wordt aangekondigd. Deze naamgeving staat in een oude traditie die geworteld is in de naamgeving van God zelf.
