Geen bijbelverhaal, wel een bijbels verhaal
Brechts ‘Kaukasische krijtkring’
Wie Brecht kent, zal het niet verbazen dat hij in een stuk dat gaat over hoe een rechter op een slimme manier de waarheid aan het licht brengt, de voorkeur geeft aan het verhaal van de ‘krijtkring’ boven dat van het spreekwoordelijke Salomonsoordeel. Brechts hart slaat meer voor een zo bedenkelijke rechter als Azdak, omkoopbaar en drankzuchtig, dan voor een koning als Salomo wiens wijsheid boven alle kritische twijfel verheven is. Voor de marxist Brecht zijn de omstandigheden waaronder mensen geschiedenis maken in de regel te zeer doortrokken van onrecht om ondubbelzinnig recht te kunnen doen. De geschiedenis is een geschiedenis van klassenstrijd. De strijd om het recht kan derhalve onmogelijk anders dan met geweld worden beslecht. Wel geloofde Brecht dat de omstandigheden zodanig kunnen worden veranderd dat het recht zonder geweld kan zegevieren – in alle redelijkheid, in aller belang. Hij meende zelfs dat dat in principe in de Sovjetrepubliek het geval was.
